Deze keer zes films: twee horrorflicks, twee muziekfilms, een docu en een stripverfilming. Enjoy.

Halloween (John Carpenter, 1978)
In dit film ABC mag natuurlijk een film van horrormeester John Carpenter niet ontbreken. Dus Halloween moet erin. Niet alleen omdat deze film je de stuipen op het lijf jaagt, maar ook gewoon omdat ik gek van het fenomeen Halloween ben. Scream queen Jamie Lee Curtis debuteert in deze film. Carpenter componeerde zelf het herkenbare muzikale thema van Halloween.

De plot is simpel: Michael Myers vermoordt op zesjarige leeftijd zijn zus Judith (Sandy Johnson) met een keukenmes. Hij wordt opgesloten in een inrichting, maar ontsnapt vijftien jaar later om jacht te maken op zijn jongere zusje (Curtis) en haar vrienden. Myers psychiater, Sam Loomis (Donald Pleasence), probeert hem te stoppen.

Rob Zombie maakte in 2007 een remake die eigenlijk zo slecht nog niet is. Hij voegde nog wat welkome backstory toe aan Mike Meyers. Maar het origineel blijft natuurlijk het beste.

Hard Candy (David Slade, 2005)

Ellen Page speelt de vroeg volwassen Hayley Stark die wraak neemt op een pedofiel (Patrick Wilson). De scène waarin ze hem ‘castreert’ zorgt er bij de mannelijke kijkers voor dat hun ballen pijn doen van afschuw. En dat puur door de kracht van de suggestie, want we zien natuurlijk niet echt hoe ze zijn scrotum toetakelt. Zo hoort horror te zijn.

Page had eigenlijk een Oscar moeten winnen voor deze rol. (Ze werd wel genomineerd voor haar rol in Juno). Ze zou in de echte wereld alle katholieke priesters doen sidderen van angst.

Erg goed gefilmd en spannend tot het einde. (En een prachtige poster trouwens.)

A Hard Day’s Night (Richard Lester, 1964)
De eerste Beatle-film gaat over een fictieve dag uit het leven van de fab four. Hip gefilmd, goede soundtrack en de Beatles kunnen heel verdienstelijk zichzelf acteren. Richard Lester gebruikte de cinema verité stijl om zijn mockumentary vorm te geven: zwart-wit, kleine camera’s en dicht op de actie. Bij vlagen is de film wel wat flauw, maar dat vergeef je dit bijzondere beeld van Beatlemania snel.

Hearts of Darkness (Fax Bahr en George Hickenlooper, 1991)

Films over hoe films gemaakt worden zijn soms nog fascinerender dan de films waar ze over gaan. Hoewel Apocalypse Now zeker een fascinerende film is, hij staat niet voor niets in de A van mijn Film ABC, is het bijna even zo interessant om te zien welke pijn en moeite het Coppola heeft gekost om deze film op het scherm te krijgen. Waanzin voor en achter de camera, gefilmd door Eleanor Coppola die de twee filmmakers Bahr en Hickenlooper jaren later dat filmmateriaal gaf. Ze draaiden er interviews met de cast en crew bij en het resultaat is een van de beste documentaires over film maken ooit.

Hellboy (Guillermo del Toro, 2004)

Lekker stel (uit Hellboy II: The Golden Army)

Van de week zat ik deze film weer eens te kijken en het verbaasde me weer hoeveel ik ervan vergeten was. Iedere keer als ik Hellboy kijk is het een frisse filmervaring. Hellboy is ook niet de beste stripverfilming die ooit gemaakt is, maar toch staat hij in mijn Film ABC. Ron Perlman zet een zeer sympathieke Hellboy neer en laat de dikke laag make-up niet in de weg staan van een goede acteerprestatie. De film bevat prachtige beelden en is zeer sfeervol.

De relatie tussen Hellboy en Liz Sherman werd door de regisseur zelf bedacht en zit niet in de strip, maar wordt op de juiste dramatische manier uitgebuit voor de film. De scène waarin Hellboy als een verliefde schooljongen Liz en John Myers bespioneert als ze samen uit zijn, is zeer aandoenlijk. Fijn dat de ietwat vreemde, maar daardoor juist intrigerende, actrice Selma Blair is gecast als Liz.

Let wel: ik verkies de strips van Mignola boven de verfilming, maar toch is de eerste Hellboy-verfilming zeer vermakelijk. Over de sequel was ik indertijd een stuk minder lovend.

High Fidelity (Stephen Frears, 2000)

Stephen Frears maakte een filmadaptatie van het klassieke boek van Nick Hornby. Hij verplaatste de setting van Londen naar Chicago in Amerika, maar verder voelt dit toch als een aardig getrouwe verfilming. John Cusack speelt de sterren van de hemel en ook bijspelers Jack Black en Todd Louiso zijn een schot in de roos.

Rob (Cusack) runt een snobistisch platenzaakje dat alleen wordt bezocht door de ware puristen. De dwalende dertiger blijkt een verwoed platenverzamelaar (op het ziekelijke af) en categoriseert alles consequent aan de hand van een top vijf, of het nou om muziek, vrouwen of break-ups gaat. Robs leven staat op het punt een grote verandering te ondergaan wanneer zijn vriendin Laura (Iben Hjejle) voor een ander kiest, namelijk voormalig buurman Ian ‘Ray’ Raymond – een koelbloedige maar irritante zweefteef, prachtig gestalte gegeven door Tim Robbins.

Een liefdesfilm voor mannen met een prima soundtrack die in het rijtje thuishoort waar mijn favoriete films Almost Famous (Cameron Crowe, 2000), Chasing Amy (Kevin Smith, 1997) en (500) Days of Summer ook in staan.

In verband met het Imagine filmfestival, zal er de komende weken geen Film A-Z verschijnen. Ik ga deep undercover bij het festival en me voor de Zone 5300 sufbloggen over de films die ik daar zie. Natuurlijk zullen die blogposts ook op deze site gepubliceerd worden, dus zal het hier zeker niet filmloos zijn. Mijn Film ABC is weer terug op vrijdag 7 mei. Dan gaan we verder met de I. Imagine that!

(Liefhebbers van alfabetlijstjes kunnen in de tussentijd terecht bij Marco Raaphorst. Die raakte geïnspireerd door mijn Film ABC en maakte een persoonlijke en interessante Muziek A-Z.)

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • karin r. ,

    Hair!
    Hairspray! (ja allebei musical-achtig!)
    House of Sand and Fog. (boek is al prachtig, maar film ook!)

    • Michael Minneboo ,

      Ik hoop wel dat je de oorspronkelijke versie van John Waters bedoeld, wat Hair Spray betreft. Hair vond ik indertijd erg leuk – al moet ik er meteen bij zeggen dat musical niet mijn genre is. DIe nummers van Hair zitten echter in ons collectieve geheugen, dus als je dan uiteindelijk de film ziet is het heel herkenbaar. En wie houdt er nu niet van hippies? 🙂

    • karin r. ,

      @Michael: de échte amerikaanse musical was dan ook helemaal top! (Hair dus.)

      Ik bedoel de Hairspray met John Travolta. …

      ik kan nu wel constateren dat we qua films (en boeken) ietwat verschillen van smaak. 🙂

      • Michael Minneboo ,

        Gelukkig maar ook, anders wordt het hier te zoetzappig. Zo kunnen we nog een mooie dialoog beginnen over favoriete films 🙂

        Ik kies bij voorkeur altijd voor het origineel als het om remakes gaat. En ik draag de eigenzinnige filmmaker John Waters een warm hart toe, vandaar.

      • Marco Raaphorst ,

        ik schok me de blubber van die keuze van Karin

        *werpt ring af*

        gelukkig weet ik dat ze ook goeie films kijkt 🙂

        • Michael Minneboo ,

          🙂 Gelukkig maar, het zou toch spijtig zijn als deze blogpost zomaar een relatiebreuk veroorzaakt vanwege Hairspray.

        • Tom ,

          Ik heb onlangs de EE van Hellboy gezien. Die vond ik ook helemaal niet slecht.

          • Jooper ,

            Jack Black en Tim Robbins in High Fidelity, heerlijk!

            • Aukje ,

              Uit jouw rijtje heb ik alleen High Fidelity gezien en die was erg vermakelijk. Verder wil ik nog toevoegen: The Hand That Rocks the Cradle, omdat die film me op één of andere manier altijd bijblijft. Heeft dus indruk gemaakt.

              • Michael Minneboo ,

                The Hand That Rocks the Cradle nog niet gezien, Maar hij is geregisseerd door Curtis Hanson, die ook Wonder Boys maakte, dus dat is al een aanbeveling. Rebecca De Mornay is voor mij nummer twee. Gaat op de lijst van nog zien. Bedankt voor de tip!

              • elsbeth ,

                jaaaaaaaaaaaa, haal die kotszakjes maar vast te voorschijn, want ik heb er weer eentje waar iedereen hier van walgt, op 1 of 2 vrouwen met smaak na dan……..
                The Holiday!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! in de bios gezien en daarna nog tig x op dvd. zoooooooooo’n superleuk verhaal over eenzame cameron diaz in groot huis in amerika en eenzame kate winslet in huisje in engeland en dat ze dan van huis ruilen voor de kerst en dan wordt cameron verliefd op jude law (zucht……..) en kate op jack black.
                echt een van de leukste romcoms ooit!!!!

                • Michael Minneboo ,

                  Even een zakje weggooien 🙂 Nee hoor, niet gezien, niet mijn genre. Ook al speelt Jack Black er in.

                • karin r. ,

                  @Marco: talk to the hand.

                  • Marco Raaphorst ,

                    High Fidelity! Cusack is een goeie.

                    Zag ooit een sentimentele film met hem en die was ook goed. Iets met een schaatsbaan en een leuk lief lekker meisje. En dat ze toen een beetje verliefd werden. En toen ruzie kregen. En toen zeiden dat als ze elkaar na een paar jaar weer op dezelfde dag zouden tegenkomen het goed zou zijn. En dat het toen goed zou komen, maar ook weer een beetje misliep. Ik weet het niet meer precies. En of hoe ‘ie heette. Maar het was een goeie film.

                    • Michael Minneboo ,

                      Je bedoelt de film Serendipity volgens mij http://www.imdb.com/title/tt0240890/. Met de getalenteerde, en uberschone Kate Beckinsale. Erg RomCom hoor, maar eigenlijk ook wel weer leuk. Ik kijk graag naar het acteerwerk van Cusack.

                  • Peter de Kock ,

                    The Holy Grail al heet de film officieel Monty Python and the Holy Grail maar dan kom ik niet uit met de beginletter. Een beetje creatief smokkelen dus. Als de letter M aan de beurt is maak ik het weer goed 🙂

                    • Michael Minneboo ,

                      Tja Monty Python: erg leuk natuurlijk! Daar zien we graag een creatieve smokkel door de vingers voor 🙂

                    • Menno ,

                      Michael, High Fidelity heb ik inmiddels zo’n 10 keer gezien. Wat een film. Wat een film. De juiste toon, de juiste sfeer, de juiste muziek, de juiste humor en de juiste acteurs. Dat mijn relatie net uit was toen ik ‘m zag speelde ook mee. Bob Dylan’s ‘Most of the time’ klonk nooit meer zo sentimenteel:

                      Most of the time
                      She ain’t even in my mind,
                      I wouldn’t know her if I saw her
                      She’s that far behind.
                      Most of the time
                      I can’t even be sure
                      If she was ever with me
                      Or if I was with her.

                      En ondertussen mist ‘ie haar enorm. Och wat mooi.

                      Overigens wil ik nog wel even een H-film toevoegen die simpelweg essentieel is voor mij: La Haine. De probleemjeugd vs politie in de suburbs van Parijs in cinematografisch briljant zwart-wit gefilmd. Die film heb ik ook zo’n 10 keer gezien. “Ik zag echt een koe lopen!”

                      Oh, en The Host (http://www.imdb.com/title/tt0468492/) maakte ook erg veel indruk!

                      • Michael Minneboo ,

                        Prachtig nummer van Dylan. Wat ik in het kader van dat thema ook een mooi nummer vind is Don’t think Twice It’s All Right. http://www.youtube.com/watch?v=MYi1i6vrlAw

                        Ik heb La Haine 1 keer gezien, maar kan er niet veel meer van herinneren, dus moet je een oordeel schuldig blijven.

                      • mattt ,

                        @Menno The Host is een But film, daarom staat ie er ook niet tussen he (;

                        @Mike dat er films van John Carpenter in je lijstje staan is lochies (ik weet nog wel twee T’s en een M, maar is Halloween echt zo goed (al in geen 18 jaar meer gezien)?

                        • Michael Minneboo ,

                          Nou, of het de beste Carpenter is, dat zal ik niet beweren. Halloween was wel een trendsetter en daarom al een belangrijke film. En zoals ik zei: ik hou van het Halloweenfeest, dus tja…

                        • Peter te Riele ,

                          Bij de “H” is het lijstje hele mooie films iets korter. Ontbrekend in de lijst is Hotel Rwanda. Dat is geen mooie film, verre van dat: Het is een gruwelijk echte rauwe film over een vuile oorlog en het slechtste wat in mensen naar boven kan komen. In deze film wordt een belangrijke geschiedenisles verteld. We kunnen er belangrijke lessen uittrekken, wordt echter nauwelijks gedaan. Zou niet misstaan in de geschiedenisles voortgezet onderwijs.

                          • elsbeth ,

                            ik wilde hier nog Hairspray aan toe voegen (die met john travolta). zie dat die al was genoemd. geweldig, van het niveau van Grease!

                            • Michael Minneboo ,

                              Van de week was Hairspray de remake op televisie. Ik vond hem iets te manisch naar mijn smaak. Maar ik ben dan ook geen musical-fan. Voor Grease kun je dus ook niet ‘s nachts wakker maken, al vind ik het titelnummer wel weer heel aardig.

                            • Webvideo: Mooie ode aan vinyl : Michael Minneboo ,

                              […] vind ik High Fidelity en Almost Famous de mooiste films over popmuziek en de liefde voor vinyl. Maar er zijn nog veel […]

                              • Imagine Film Festival 2015: We love robots - Michael Minneboo ,

                                […] werkte Setrakian aan een groot aantal films, waaronder Batman Forever (1995), Men in Black (1997), Hellboy en Hellboy II (2004, 2008), Lady in the Water (2006), Pacific Rim (2013) en SyFy’s Robot Combat […]