Parijs was toen. En nu?

Parijs, wat moet je ermee? Daar bedoel ik in dit geval niet de stad mee, maar de ruim vijftig minuten videomateriaal die ik daar gedraaid heb. Vorig jaar zomer waren Linda ik in de Franse hoofdstad om Tim Burton en Robert Crumb te bezoeken. De respectievelijke exposities over deze heren welteverstaan dan, ik heb geen directe lijnen met deze grootheden der cultuur.

parijs3

Sinds thuiskomst staat het videomateriaal op mijn harde schijf geparkeerd. Ik monteerde een Daily Webhead over Crumb, maar shots van de stad, Père-Lachaise, prachtige beelden van Jardin du Luxembourg, etc. zijn nog steeds ongebruikt.
Ik weet niet zo goed wat ik ermee moet. Natuurlijk schiet je vooral videomateriaal op vakantie voor jezelf, maar tot nu toe wist ik daar altijd wel een aardige aflevering voor mijn webreeks te maken. Bezoekjes aan Londen en Edinburgh leverden verschillende kijkjes op: van een blik in de stripwinkel tot een studie van kerkhoven.

parijs1

Maar Parijs… noppes. Ooit deed ik wel een poging een reisverslag te maken, maar toen kwam de verhuizing, gevolgd door een reeks artikelen die geschreven moesten worden. En mijn gedachten dwaalden steeds verder van die zomer in Parijs. Daarbij: wie zit er eigenlijk op vakantieverhalen te wachten? Wat voegt jouw reisje nog toe aan die duizenden verhalen die al over Parijs verteld zijn? En wat valt er eigenlijk voor verhaal te maken van een reeks losstaande shots en gebeurtenissen die alleen voor de reizigers die er waren herinneringen oproepen? Goed, dat verhaal over die vervelende ober kan ik vertellen. En die toeristengekte die je daar ziet. maar levert dat een lekker lopend geheel op?

Ik heb lange shots gedraaid waarbij ik door een bepaalde omgeving wandel. Dat geeft een aardige indruk van die plek, maar lange shots kosten ook veel screentijd.

parijs2

Internetvideo’s moeten kort en krachtig zijn, anders kijkt men ze niet uit. Wat laat je zien? Wat laat je weg? Wordt het een video? Of een reeks korte, thematische afleveringen?

Trek je je als maker eigenlijk iets aan van je publiek? In principe en uit principe moet je gewoon maken waar je zelf zin in hebt. De mogelijkheden zijn eindeloos. En daarom roept het materiaal ook zo veel vragen op.

Het zijn allemaal particuliere vragen. Vragen die een ieder op een eigen wijze antwoordt. Mijn antwoord presenteer ik binnenkort op dit blog.

Of niet.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Marco Raaphorst ,

    Waar ik op terug blijf komen: er zijn geen regels. En anders: fuck de regels.

    Ik denk soms veel te veel over dit soort dingen na. Lengte video, formats, etc. Uiteindelijk werkt het verlammend voor mij. Misschien voor een ander niet. Maar voor mij wel. Daarom is dat mijn ene regel. Misschien moet ik er een tattoo van laten zetten. Fuck de regels.

    • Michael Minneboo ,

      ‘Fuck de regels’, daar zijn we het over eens, Marco. Het is meer een vraag voor mij hoe ik zelf chocola van Parijs kan maken. Hoe hou ik het voor mezelf leuk en hoe maak ik een video die ook leuk is voor anderen.
      Maar langzaam begint een idee zich te vormen…

      Ik ben trouwens wel benieuwd hoe je tattoo eruit zou zien en waar je hem zou laten zetten 🙂

      • Marco Raaphorst ,

        tattoo is niets voor mij 🙂

        is het niet zo dat als je iets maakt dat jij leuk vindt een ander het waarschijnlijk ook mooi zal vinden?

        • Michael Minneboo ,

          Ik hou ook niet van tattoos eigenlijk 🙂

          Maar ja, ik denk dat die regel over het algemeen wel geldt: als je zelf iets maakt wat je leuk vindt, dan vinden anderen dat waarschijnlijk ook wel. Al kan het een kleine groep zijn. In ieder geval vindt één persoon het leuk: jij namelijk 🙂

          Ik wil binnenkort met een nieuw soort Daily Webheads beginnen: de shots die ik in een bepaalde periode heb gedraaid, daar ga ik het video’tje mee maken. Een soort van dagboek-achtig iets.

    • Marco Raaphorst ,

      • Michael Minneboo ,

        Zitten een hoop vrolijke foto’s tussen! Erg grappig.