Zoals iedere liefhebber heb ik zo mijn favorieten. Het leek me tijd om deze met de wereld te delen. Dat doe ik in de vorm van een ABC, omdat ik eerlijk gezegd niet een nummer één heb. En als die er al is, dan is het morgen weer een andere film. Daarom presenteer ik de komende weken op vrijdag mijn, geheel particuliere, film ABC.

Vandaag komt de C aan bod. In dit overzicht zit zelfs een documentaire – dat is immers ook film, nietwaar?

Net zoals bij de vorige afleveringen zie ik graag jullie reacties tegemoet. Schroom niet om onder deze post je eigen favoriete films toe te voegen die met een C- beginnen en antwoord te geven op deze vraag: Welke films van mijn rijtje heb je gezien en wat vond je van ze?

Casablanca (Michael Curtiz, 1942)
Casablanca speelt zich af in de gelijknamige stad ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Humphrey Bogart speelt de rol van Rick Blaine, een eigenaar van een nachtclub die de lokale overheid, lees Nazi’s, te vriend probeert te houden. Op dag stapt zijn oude geliefde Ilsa Lund (Ingrid Bergman) door de deur. Oude liefde roest niet, maar Lund is tegenwoordig de geliefde van verzetsheld Victor Laszlo. De vraag is: kiest Blaine ervoor om Laszo te helpen uit Casablanca te ontsnappen of gaat hij voor de liefde? Oftewel: is Blaine daadwerkelijk de opportunist die hij lijkt te zijn of schuilt er nog een echte held in de man? Zo kort samengevat klinkt het verhaal wellicht wat simpel, maar de film Casablanca heeft een hoop sfeer én Bogart en Bergman in de hoofdrol. Ook nu is de film nog prima kijkvoer voor romantische zielen. Daarbij wordt er in enkele hedendaagse romantische komedies verwezen naar deze klassieker.

Persoonlijk kan ik erg genieten van de studiodecors van Warner Bros. uit die tijd. Je weet dat je naar een decor zit te kijken en dat geeft duidelijk het gevoel van Old Hollywood weer.

Capote (Bennet Miller, 2006)

De film Capote is een eersteklas portret van schrijver Truman Capote tijdens het schrijven van zijn bestseller In cold blood‘. Philip Seymour Hoffman geeft overtuigend gestalte aan de excentrieke schrijver en kreeg terecht een Oscar voor zijn vertolking. Capote is een boeiende, gelaagde film die prachtig gefotografeerd is. Zie hier de volledige recensie die ik indertijd schreef.

The Celluloid Closet (Rob Epstein en Jeffrey Friedman, 1995)
Deze documentaire van Rob Epstein en Jeffrey Friedman geeft een uitgebreid en verrassend beeld van homoseksualiteit in de Amerikaanse film. Echt een aanrader. Homo’s werden door de jaren heen in Hollywood gerepresenteerd als de Ander: als afwijking van de norm. De Ander is in de film de komische noot, de crimineel, geesteszieke of dient als spektakel (bijvoorbeeld kussende lesbiennes). Homoseksuele Hollywood-acteurs hielden hun seksuele geaardheid geheim uit angst dat dit hun carrière zou schaden. In dat opzicht is er niet veel veranderd, toch Tom Cruise?

Ik zag The Celluloid Closet toen hij uitkwam in een Amerikaanse bioscoop en werd er zeer door geraakt. Vooral de eindmontage waarin shots uit een reeks oude films voorbijkomen is, mede dankzij de muziek van Carter Burwell, zeer effectief.

Chinatown (Roman Polanski, 1974)

Een prachtig doortimmerd script van Robert Towne werd bijzonder goed verfilmd door omstreden regisseur Roman Polanski. De film is een zogenaamde neo noir film: een film noir gemaakt na de jaren vijftig. (Alleen films uit de jaren veertig tot en met eind jaren vijftig rekenen we tot klassieke film noirs.)

Chinatown speelt in Los Angeles in de tijd van de Grote Depressie. De cynische privé-detective Jake ‘J.J.’ Gittes (Jack Nicholson) wordt ingehuurd om de gangen na te gaan van Hollis Mulwray (Darrell Zwerling), de hoofdingenieur van de afdeling waterbeheer van deze stad. Gittes fotografeert Mulwray terwijl deze een blonde jongedame kust, wat tot een schandaal in de pers leidt. Kort daarop verdrinkt Mulwray. In opdracht van Mulwrays echtgenote (Faye Dunaway) onderzoekt Gilles de toedracht rond diens dood. Hij stuit daarbij op een ingewikkeld complot rond waterrechten en een groot familiegeheim.

Qua sfeer komt deze film dicht in de buurt van de klassieke Noir-films. Jack Nicholson speelt hier een van zijn beste rollen, al stond hij toen nog aan het begin van zijn carrière. Jaren later regisseerde hij de film The Two Jakes dat een officieus vervolg is op Chinatown en het lang niet haalt bij het origineel.

Clerks II (Kevin Smith, 2006)

Een vervolg op de lowbudgetfilm Clerks uit 1993 waar de carrière van debuterend regisseur Kevin Smith mee van start ging. Het script van Clerks baseerde Smith op zijn ervaringen als winkelbediende in de Quick Stop, een kruidenierswinkeltje naast een videotheek, ergens in New Jersey. In deze film volgen we een dag uit het leven van Dante Hicks en zijn sidekick Randal Graves. De humor in de film is typisch Smith: puberaal, hard en oh zo prikkelend.

In Clerks II werken beide heren achter de balie in een fastfoodketen. Memorabele momenten in Clerks II zijn Randals uitbeelding van de Bored of the Rings-films (het meest verschrikkelijke filmavontuur van de afgelopen jaren), een knap staaltje intersoortelijke seks en het ritje in de kartbaan waarmee Randal en Dante laten zien nog niets van hun tienerharen verloren te zijn. Dit tweede deel is verreweg superieur aan zijn voorganger, maar goed, Smith had in die ruim tien jaar tijd ook wel wat bijgeleerd wat het film maken betreft. Het goede aan Smiths films is dat onder de oppervlakte van puberale grollen er een gemeende emotionele lading zit die weet te beroeren. Thema’s als ware vriendschap, echte liefde en familiewaarden worden op verfrissende wijze aangepakt door Kevin Smith.

Kort samengevat: verreweg een van de mooiste en grappigste films over mannenvriendschap. Zie hier de volledige recensie die ik indertijd schreef.

Benieuwd wat mijn eerdergenoemde topfilms zijn? Bekijk aflevering A en B.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Peter de Kock ,

    De C natuurlijk van de film Control van Anton Corbijn over Ian Curtis, zanger van Joy Division. De C dus van Control, Corbijn en Curtis en nog staat deze film niet in jouw lijst. Dit is DE C-film 🙂

  • elsbeth ,

    er is natuurlijk maar 1 film met de C die het allerbeste is. Een film die ik (en mijn vriendinnetjes) van voor naar achter en van achter naar voor kunnen meepraten. Een film waarvan wij de complete lingo destijds hebben overgenomen en die niet alleen qua taalgebruik maar ook qua mode een inspiratie en voorbeeld was voor ons allen. Het is natuurlijk de klassieker, de topper, de magnifieke, de geweldige Clueless!!!!!!! Michael, ik vergeef je. Je was vast afgeleid of je dacht dat het met een K was ofzo. Want ik snap dat dit natuurlijk ook jouw favoriet is. (van wie niet???)

    • Michael Minneboo ,

      Elsbeth: bedankt voor je pleidooi :). Clueless… ja die heb ik natuurlijk gezien. Indertijd vond ik hem erg leuk. Ik ben blij dat je mij de omissie in dit overzicht vergeeft.

    • Menno ,

      Ah, de C. Jouw films staan geen van allen in mijn favorieten. Deze wel:

      Cabin Fever!
      Cape Fear (die van Scorsese)!
      Children of Men!
      A Clockwork Orange!

      • Michael Minneboo ,

        Bedankt voor je lijstje, Leuk!
        Ik vind A Clockwork Orange zeker een klassieker, maar ik kijk er niet graag naar. Daarom ook geen favoriet.

      • Devid ,

        Alvorens ik verder ga, men complimenten voor de knappe nieuwe website.
        Past volledig bij jouw stijl van artikels brengen.

        Wat dan de Spider-Man reboot casting betreft, ik post voornamelijk over
        speculaties, net omdat ik nieuwsgierig ben naar de plaatsvervanger.
        En hieruit leidden we meestal af naar welk type acteur men op zoek is.

        En om eerlijk te zijn, Tobey Maguire was me eigenlijk volledig onbekend,
        de periode voor 2002. Dankzij Spider-Man heb ik deze acteur leren kennen.
        Dus dan is het nogal lastig om te zeggen of ik het had verwacht of niet.

        Hij heeft allezinds een prachtprestatie neergezet…
        En ergens vind ik het toch wel jammer, dat we hem niet meer aan het werk
        zullen te zien krijgen als Spider-Man.

        • Michael Minneboo ,

          Ik kan je Wonder Boys aanraden, daarin is Maguire zeer goed. Wat zijn Spidey-optredens betreft vond ik hem heel goed, maar ik had eerlijk gezegd niet het idee dat we in een vierde deel nog nieuwe kanten van hem te zien zouden krijgen. Voor mij was de spreekwoordelijke koek wel een beetje op. Ben erg benieuwd wie de volgende Peter Parker wordt. Ik hoop maar dat ze niet voor zo’n vlakke pretty boy gaan, want dat past niet bij Parker vind ik.

          • Devid ,

            Wonder Boys zal ik dan zeker eens een keertje bekijken.
            Bedankt voor de tip. Ondertussen heb ik hem al werk aan het werk
            gezien in Seabiscuit, en daar was hij ook best wel goed in.

            Ja, dat is eigenlijk wel bij vele zo na enkele films dat we het dan
            wel gehad hebben ermee. Maar ik heb graag vaste waarden als er
            ergens terug sequel van wordt uitgebracht. Maar vernieuwing moet idd wel nu.

            Ja, aangezien het een jongere versie is van Peter Parker vrees ik een beetje
            voor de nieuwe keuze. Maar dat zien we uiteindelijk dan nog wel…

            • Michael Minneboo ,

              Seabiscuit heb ik nog niet gezien. Wel ooit de film Don’s Plum, http://www.imdb.com/title/tt0119004/, maar daar was ik niet echt over te spreken. Over de hele film niet hoor, niet per se Maguire. En verder natuurlijk The Cider House Rules.

              Wat Spidey betreft hoop ik inderdaad dat ze een acteur kiezen met inhoud. Op een Spiderman meets twilight-film zit ik niet te wachten.

        • Katyo ,

          Control inderdaad! (en mooie nieuwe site trouwens)

          • Michael Minneboo ,

            Bij deze heeft Control dus al twee voorkeurstemmen. 🙂

            En bedankt voor je compliment voor de site. Ik zal het aan de designer – Paul Stellingwerf – doorgeven.

          • Aukje ,

            Oh, ik was nog vergeten te reageren, mag het nog?
            Ik zeg:
            Children of Men(no 😉
            En nu ga ik door naar de D. 🙂

            • Michael Minneboo ,

              Tuurlijk mag dat nog. Op internet geen sluitingsdatum. In ieder geval niet op deze site 🙂 Je sluit je voor de C dus aan bij je mannetje 🙂