Zoals iedere liefhebber heb ik zo mijn favorieten. Het leek me tijd om deze met de wereld te delen. Dat doe ik in de vorm van een ABC, omdat ik eerlijk gezegd niet een nummer één heb. En als die er al is, dan is het morgen weer een andere film. Daarom presenteer ik de komende weken op vrijdag mijn, geheel particuliere, film ABC.

Het is een lijst met films die me ooit bijzonder geraakt of vermaakt hebben. Films die ik in mijn jeugd zag en me nooit meer hebben losgelaten en films van recentere datum die op aangename wijze door mijn hoofd spoken. Films kortom, die ik voor altijd met me meedraag en meerdere malen kan zien. Films die ik je graag wil aanraden.

Extra opmerking: Dit zijn mijn favoriete films, niet de films die per se de geschiedenis in moeten gaan als KLASSIEKERS. Per letter noem ik een paar filmtitels en leg uit waarom ik deze cinematografische werkjes zo goed vind.

All the President’s Men (Alan J. Pakula, 1976)

In de jaren zeventig zijn er een paar Amerikaanse films gemaakt in het genre politieke thriller waarin de onbetrouwbaarheid van de overheid centraal staat. Anders gezegd: de paranoïde gevoelens die je hebt jegens je eigen overheid zijn volledig juist, negeer ze niet. All the President’s Men gaat over hoe de journalisten Bob Woodward (Robert Redford) en Carl Bernstein (Dustin Hoffman) van The Washington Post het Watergateschandaal aan het licht brengen. Prachtig spel van Dustin Hoffman en Robert Redford – toch wel twee van mijn favoriete acteurs. Die film biedt een mooi tijdsbeeld en schetst een boeiend verhaal over onderzoeksjournalistiek.

Almost Famous (Cameron Crowe, 2000)

Regisseur Cameron Crowe bewerkte zijn ervaringen als jonge journalist van Rolling Stone Magazine tot heerlijke autobiografische fictie waarin de vijftienjarige William Miller (Patrick Fugit) mee mag toeren met de band Stillwater. Een sfeervolle film over de liefde voor popmuziek in de magische jaren zeventig, volwassen worden en de mythe van Amerika. Kate Hudson was nooit meer in een film zo ontwapend als Penny Lane – de ultieme band-aid, een eufemisme voor groupie. Maar met die term zouden we Penny echt tekortdoen.

Almost Famous was op muzikaal gebied voor mij een openbaring en fungeert in wezen op dezelfde manier als de verzameling LP’s die Williams zus Anita voor hem achterlaat.  De soundtrack zit volgepropt met prachtige evergreens van muzikale kunstenaars als Simon & Garfunkel, The Who, Led Zeppelin, David Bowie, Cat Stevens en Elton John. Sommigen ervan kende ik al jaren, maar vormde de soundtrack een vernieuwde kennismaken, anderen hoorde ik voor het eerst pas echt goed. Zoals Led Zeppelin, waar ik sinds Almost Famous veel waardering voor op kan brengen.

Penny Lane: ‘If you ever get lonely, just go to the record store and visit your friends.’
(Zie hier nog veel meer leuke quotes uit de film en hier een artikel dat ik eerder over de muziek in Almost Famous schreef)

American Beauty (Sam Mendes, 1999)

Kevin Spacey die midden in zijn midlifecrisis zit, een verdord huwelijk met zijn vrouw Annette Bening deelt, verliefd wordt op de middelbare schoolgenoot van zijn dochter en besluit het roer om te gooien. Daar in het midden van de wervelstorm die zijn leven is, danst een plasticzakje in de wind – een beeld van zo’n ongrijpbare schoonheid dat we bijna de blote borsten van Thora Birch vergeten die net als het zakje, met de camera van de buurjongen zijn vastgelegd. Deze film gaat veel verder dan American Beauty, het is mijns inziens een lofzang op de poëzie van het leven. Dat het script door vakman Alan Ball geschreven is, kun je eraan afzien.

Annie Hall (Woody Allen, 1977)
Een van mijn favoriete Woody Allen films (one of his early funny ones) met een dramatische ondertoon: het verloop van de relatie tussen zangeres/fotografe Annie Hall en comediant Alvy Singer. Het is moeilijk om niet te vallen voor de charmante performance van Diane Keaton. Allen gaat hierin erg speels om met het medium: in een scène op het dak praten Hall en Singer met elkaar over koetjes en kalfjes, terwijl we via de ondertitels lezen wat er echt in hun hoofd omgaat. Ook de scène waarin ze beide in de rij staan voor een filmkaartje en Singer zich irriteert aan te luid pratende betweter die zijn semi-intellectuele meningen zijn vriendinnetje probeert te imponeren.

Wat zou het toch prachtig zijn als je in het echte leven opeens Tim Burton te voorschijn kon halen als iemand moet overtuigen van zijn ongelijk. Helaas, only in the movies.

Apocalypse Now Redux (Francis Ford Coppola, 1979)

Voor mij nog steeds de ultieme film over de waanzin van de oorlog. Apocalypse Now draait om de reis van Kapitein Willard (Martin Sheen), een spion van het Amerikaanse leger. Willard wordt op een gevaarlijke missie gestuurd: hij moet de rivier Cambodja afreizen om daar Kurtz (Brando) te vinden en te vermoorden. Kurtz is een voormalig Amerikaans kolonel die is gedeserteerd. Hij is krankzinnig geworden en heerst over een groep Montagnaardse inboorlingen in een afgelegen oerwoudcomplex. De reis die Willard aflegt over de rivier brengt hem in het hart van de duisternis: die van de oorlog, maar ook in zichzelf.

Een tijd geleden schreef ik een uitgebreide analyse over hoe Marlon Brando het personage Kurtz gestalte gaf.

Army of Darkness (Evil Dead 3) (Sam Raimi, 1992)
Dit is een heel ander soort oorlog, maar in tegenstelling tot die in Vietnam, zeer vermakelijk. Nash uit Evil Dead 1 + 2 is samen met zijn uit 1973 afkomstige Oldsmobile getransporteerd naar de middeleeuwen. Daar wordt hij aangezien als degene die volgens de voorspellingen het boek der doden zal ophalen, maar omdat hij de uitspraak van de magische woorden verknalt, komen de doden tot leven. De volledig belachelijke plot is oh zo vermakelijk. Bruce Campbell acteert met flair met een flinke dosis zelfspot. En op het moment dat het dodemansleger aan komt stormen, handgemaakte skeletten die in de lucht worden gehouden door de poppenspelers die net buiten beeld zijn, ben ik helemaal verkocht. Een ode aan stop-motion specialist Ray Harryhausen die hem vast van plezier uit zijn graf zou doen opspringen -als hij dood was geweest. Harryhausen (geboren in 1920 te Los Angeles leeft immers nog steeds).

Meest memorabele quote van de film: ‘Give me some sugar, baby!’

Heb je zelf ook nog wat favoriete Aatjes toe te voegen? Daar is het commentformulier voor. Volgende week vrijdag gaan we verder met de B.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • elsbeth ,

    wat een leuk idee!! kan niet wachten totdat je bij een moeilijke letter bent :). (alhoewel, xmen, en q is geen moeilijke letter in engels… ) ik kan niets bedenken met A… oja, Amélie. die vindt iedereen altijd zo geweldig. heb m ooit wel gezien maar kan me niet meer echt herinneren waar ie over ging… dus favoriet is t niet. Annie, ook leuk. ik hou van films waar in gezongen wordt

    • Peter de Kock ,

      Van de films die je hier noemt vind ik ‘American Beauty’ wel erg mooi. Wat me er zo in aanspreekt is het verhaal van Kevin Spacey die zo helemaal zijn eigen weg lijkt te vinden, hoe gek die er voor een ander ook uitziet. Misschien is zijn weg wel zijn ‘persoonlijke legende’.

      • Michael Minneboo ,

        @Elsbeth: Er zitten inderdaad een paar moeilijke letters tussen. Op dit moment ben ik nog de complete lijst aan het schrijven, maar ik vermoed dat de Q toch wel een probleem gaat worden.

        Amélie vond ik indertijd ook leuk om te zien, maar zou ik ook niet onder mij favorieten scharen. Ik heb niet meer de behoefte gevoeld om de film nog een keer te gaan kijken.

        • Michael Minneboo ,

          @Peter de Kock: Het mooie aan American Beauty is dat Spacey vrede lijkt te hebben met het einde. Alsof hij zich bij zijn lot heeft neergelegd. En wat ik ook wel bijzonder vind is dat men van een cliché onderwerp als de midlifecrisis toch een bijzonder verhaal heeft weten te vertellen.

          Heb je zelf ook nog A-films toe te voegen?

          • Peter de Kock ,

            Niet gaan lachten hoor 🙂 maar ik vind American Pie wel een klassieker in dat genre.

            • Michael Minneboo ,

              @Peter de Kock: Ha!Ha! Ik kan dat soort melige films ook erg waarderen! Die appeltaartscène is zeker eentje die je bijbijft 🙂

              • Jooper ,

                Michael, kan je de Q er niet gewoon uit mieteren? Hebben wij met Scrabble ook al gedaan. Waarom ploeteren op de Q, terwijl je bij de R meteen los kunt gaan op Rambo I t/m VI, Raging Bull en Reservoir Dogs?

                • elsbeth ,

                  maar mag de Q niet voor Quentin Tarantino staan? of is dat tegen de regels? En anders doe je Q en Q. of is dat alleen een serie? en er zijn vast vet veel Spaanstalige films die met Que beginnen of Franse films

                  • elsbeth ,

                    oja, en vergeet Reality Bites niet met de R. die is echt goooooooooeeeeeed………..

                    • Marco Raaphorst ,

                      American Beauty is top. Amelie ook.

                      Mooi voornemen trouwens! Ik ga het volgen.

                      • Michael Minneboo ,

                        @Elsbeth en Jooper: Let’s worry about the Q when we get there :). Eerst ga ik mijn B-lijstje maar eens pennen voor volgende week vrijdag.

                        Maar bedankt voor de tips!

                        @Marco: Dankje! Ik dacht laat ik de tip van jou en Karin om een vaste rubriek op een vast tijdstip te publiceren maar eens in de praktijk uitproberen.

                        • karin r. ,

                          ik heb zoveel favorieten.

                          1. Amadeus
                          2. Amélie.
                          3. The Breakfast Club.
                          4. Blind.
                          etc, etc

                          en Un Prophete is echt ontzettend mooi!

                          • Peter de Kock ,

                            Voor de letter C, schrijf maar alvast op: Control van Anton Corbijn. Prachtfilm over Joy Division zanger Ian Curtis.

                            • cheap cialis 25mg ,

                              I told my grandmother how you helped. She said, “bake them a cake!”

                            • Michael Minneboo ,

                              @Karin r: Amadeus – mooie film inderdaad. Zeker een A-status waard.
                              Volgende week ga ik verder met de B en ik neem zeker The Breakfast Club mee.
                              Blind ken ik niet, van wie is die?

                              • Michael Minneboo ,

                                @Peter de Kock: Control vond ik ook een mooie film, maar zit niet bij mij favoriete C-films. Al was het voor een regiedebuut een indrukwekkend stukje cinema.

                                • Merel B. ,

                                  Ga je hierna ook een K*tfilms ABC maken? Dan zet ik Amelie (of “Le fabuleux destin d’Amélie Poulain” zoals die draak officieel heet) alvast op de A.

                                  Ik vind ‘t trouwens nog knap lastig, met die beginletters. Al dacht ik wel onmiddellijk aan “The Addams Family (Values)”. Fijne gothic kitsch met nog fijnere cast. En Wednesday is één van mijn heldinnen. Een beetje de duistere tegenvoeter van Amélie, eigenlijk.

                                  • Michael Minneboo ,

                                    Hou jij niet van Amelie? Heel filmhuisminnend Nederland liep ermee weg! Maar dat mag natuurlijk.

                                    Ik denk dat als ik de Z gehaald heb, ik even klaar ben met ABCs 🙂 Maar wie weet voor een tijdje erna. Ik ga wel iets doen met lijstjes en strips maar daarover later meer.

                                    Addams Family was inderdaad grappig, en Christina Ricci is erg goed als Wednesday. Toch is het gegeven van de vreemde familie in de straat snel uitgemolken vind ik. De tv-serie begon mij in ieder geval snel te vervelen.

                                  • Merel B. ,

                                    O, An American Tail! De Nederlandse titel waaronder ik ‘m van vroegâh ken, Avontuur met een Staartje, mag zelfs ook.

                                    • Michael Minneboo ,

                                      Beide taalversies mogen, ze beginnen allebei met een A immers 🙂

                                      • Merel B. ,

                                        Da was precies m’n punt! 😉

                                  • Webvideo: Mooie ode aan vinyl : Michael Minneboo ,

                                    […] vind ik High Fidelity en Almost Famous de mooiste films over popmuziek en de liefde voor vinyl. Maar er zijn nog veel meer films over dit […]

                                    • Film A-Z: B - Michael Minneboo ,

                                      […] veel goede films die met een B beginnen, dus dit keer maar liefst zeven flicks. Ik vond het leuk om de reacties op de A-films te lezen. Schroom dus niet om onder deze post je eigen favoriete films toe te voegen die met een B- […]

                                      • Film A-Z: C - Michael Minneboo ,

                                        […] wat mijn eerdergenoemde topfilms zijn? Bekijk aflevering A en […]