Categories
Mike's notities

200 kilo meubels

We zijn het huis aan het verbouwen. En wie zijn huis verbouwt, komt al snel een keer in de Ikea terecht.Vorige week was ik maar liefst twee keer in het bouwpakketparadijs. Maandag om meubels te bekijken, te testen en ideeën op te doen. Je kunt immers in zo’n gids bladeren tot je een ons weegt, voor de Billy staan en het hout aanraken doet je pas beseffen wat je in handen hebt.Zondag waren we weer in de Ikea om de uitgekozen meubels daadwerkelijk te halen. Wat een hel was dat: heel Nederland was er die regenachtige middag op uit getrokken om de Ikea in Amsterdam te bezoeken. Er was een aantal artikelen voor de helft van de prijs, dus die fantasieloze Hollanders die toch niet weten hoe ze hun vrije zondagmiddag moeten doorbrengen, waren massaal in het overvolle filiaal van het Zweedse meubelimperium te vinden. (Het leek de Efteling in het hoogseizoen wel.)
Helaas hadden L. en ik geen keuze en begaven ons tussen de consumentenkudde in het magazijn om de spullen in te laden die op ons lijstje stonden. Alle clichés kwamen voorbij: het karretje dat een eigen willetje leek te hebben, files voor de kassa en dat ene stel plankjes dat uiteindelijk toch uit de winkel zelf gehaald moest worden, waardoor we het hele doolhof aan huiskamers, slaapkamers en keukens door konden lopen. Tegen de stroming in uiteraard.Onsmakelijk
De koffie en Zweedse gehaktballen sloegen we over. Die hadden we maandag al geprobeerd. Geen idee waar al die lofuitingen over die gehaktballen vandaan komen, want als je vriendin doorgekauwd kauwgom aan je doorgeeft die je nog eens lekker over je tong laat rollen, dan heb je een smaakvollere bal in je mond dan de Zweedse gehaktballetjes van Ikea. Niet te vreten dus. En de koffie.. oh man, opgewarmde klei uit een beerput smaakt beter. Logisch dat het tweede kopje gratis is – het zal zelden gevuld worden. Diarree verzekerd.Mijn eerste Ikea-ervaring, waar ik vorig jaar over schreef, was wat dat betreft een stuk positiever. Al moet ik zeggen dat ze de 200 kilo uitgekozen meubels wel snel kwamen thuisbezorgen. (De volgende keer laat ik ze echter wel tot aan de deur bezorgen, zodat ik niet zelf alle pakketten naar boven hoef te sjouwen.)
Nu maar hopen dat alles compleet is.
De komende dagen ben ik in ieder geval bezig met bouwpakketten bouwen.Lees ook:

By Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

8 replies on “200 kilo meubels”

Er gaat idd geen drie maanden voorbij of we weer naar IKEA moeten en dat dan juist uitkienen welke dag, maardag ochtend bij openingstijd is altijd het beste en nog te doen, anders krijg je gevoel dat je op de Haagse markt loopt.
Ik kan mijn een wereld zonder ikea niet meer voorstellen, al is het maar voor de prijs, gemak en kwaliteit.

@Aukje: De 28 graden en de schijnende zon waren niet voorradig afgelopen zondag en we MOESTEN wel, want de verbouwing stond voor de deur. Dus tja… doorbijten dus (maar nooit meer in Zweedse gehaktballetjes. Yuk!) 🙂

Ikea in A'dam Zuidoost is iedere doordeweekse avond open. Ideaal om dan te gaan, omdat het op zulke momenten stukken rustiger is dan in het weekend. Ik heb Ikea trouwens pas op mijn 27e leren kennen en had toen nog niet de zeurbagage die de gemiddelde Nederlander heeft. Prima winkel, uitstekende prijs/kwaliteitverhouding, alleen vaak een beetje druk. En die Zweedse balletjes moet je gewoon een keer proberen en daarna nooit meer. 😉

@Jeroen Mirck: Mooie term: Zeur bagage. Volgens mij worden Nederlanders daarmee geboren. Slechts enkelen leren deze op latere leeftijd af te doen. 🙂

Comments are closed.