Spider-Man 3 stelt teleur

Spider-Man 3 draait eindelijk in de bioscoop. In dit deel worden de draadjes van Sam Raimi’s web samengeknoopt. Hier en daar laat de regisseur echter behoorlijke steken vallen.

Toen Sam Raimi’s Spider-Man vijf jaar geleden uitkwam, ging mijn jongenshart sneller kloppen. Eindelijk een volwassen interpretatie van mijn favoriete superheld, gemaakt door een filmmaker die het materiaal begreep en de strip vol enthousiasme geloofwaardig naar het witte doek wist te vertalen. Goede vertolkingen van een uitstekende cast en een schilderachtige cinematografie brachten de creatie van Stan Lee en Steve Ditko uit 1962 tot leven. Met het vervolg gooide Raimi daar nog een schepje bovenop en leverde hij een evenwichtige en spectaculaire film af. De verwachtingen voor de derde episode waren dan ook hooggespannen. Helaas worden die verwachtingen maar voor een deel waargemaakt.

Spider-Man 3 begint nagenoeg waar deel twee ophield. Mary Jane en Peter hebben elkaar gevonden, zij accepteert dat hij een dubbelleven leidt als webhoofd en New York juicht de held toe. Het gaat Peter Parker dus eindelijk eens voor de wind. Dat mag natuurlijk niet te lang duren. De schurken Sandman en Harry Osborn als de Green Goblin draven daarom al snel op om roet in het eten te gooien.

Peter is er maar druk mee en zo vol van zichzelf, dat hij geen oog heeft voor de problemen van Mary Jane. Als een symbiotisch wezen uit de ruimte zich probeert te hechten aan Parker, komt zijn duistere kant boven en laat hij zich van zijn allerslechtste kant zien. Als Sandman ook nog eens de echte moordenaar van oom Ben blijkt te zijn, heeft Peter alle reden om te handelen naar wat de duisternis hem dicteert. Ondertussen drijft de komst van Gwen Stacy ook nog een wig tussen het geluk van Peter en MJ.

Overvloed
De plot van de film klinkt veelbelovend, maar maakt tevens duidelijk dat er heel wat draadjes samen moeten komen in het web dat Raimi en zijn team hebben gesponnen in de afgelopen twee films. Het stripmateriaal van Marvel is een nogal rijke bron en het lijkt wel alsof de scenaristen (Raimi schreef het script samen met broer Ivan en Alvin Sargent) er te veel van in één film wilden proppen. Na het zien van Spider-Man 3 heb je het gevoel dat je twintig comics achter elkaar hebt gelezen.

Het probleem hiervan is dat er die 2 ½ uur filmduur niet genoeg tijd biedt om alles goed uit te werken; de filmmakers hebben er flink de kantjes van afgelopen. Dat is jammer, want de duistere kant van Peter (Tobey Maguire) als thema had een boeiende film kunnen opleveren. Van alle personages komt Harry Osborn (James Franco) – na Peter uiteraard – nog het beste uit de verf: de ontwikkeling van zijn karakter werd al op gang gebracht in de voorgaande delen en komt nu tot een boeiende slotsom.

Hetzelfde kan helaas niet gezegd worden voor Sandman (Thomas Haden Church) of Venom (Topher Grace). Raimi past het verhaal van de moord op oom Ben aan om deze in Sandmans schoenen te kunnen schuiven. Kenmerkend aan zijn Spiderman-films is dat het conflict met de schurk altijd een persoonlijke strijd is. De Green Goblin en, in mindere mate, Doc Ock werden neergezet als alternatieve vaderfiguren voor Peter. Dit keer krijgt hij dus te maken met de echte moordenaar van zijn pleegvader oom Ben (Cliff Robertson). De makers wringen zich onnodig in allerlei bochten om een persoonlijke connectie tussen Peter en Sandman te bewerkstelligen.

De shots waarin Sandman zijn krachten krijgt zijn weliswaar een spectaculair staaltje CGI, de manier waarop hij het slachtoffer wordt van een wetenschappelijk experiment had beter toegelicht mogen worden. De ontwikkeling van Venom wordt stelselmatig opgebouwd en zijn motivatie is duidelijk. Toch maakt ook deze schurk zijn potentie niet geheel waar.

Purist
Waarom Gwen Stacy (Bryce Dallas Howard) een rol speelt in het verhaal is echter het grootste raadsel. Stripliefhebbers zullen weten dat Peter een relatie met Gwen had voordat hij Mary Jane ontmoette. In Amazing Spider-Man #121 is het Gwen die door de Green Goblin van de Brooklyn Bridge wordt gegooid waardoor ze sterft. In Spider-Man is de geschiedenis met Gwen overgeslagen en is zij vervangen voor Mary Jane. Prima, want in hervertellingen van Spiderman-verhalen is Gwen ook out of the picture. Waarom Gwen nu dus geïntroduceerd wordt als rivaal voor Mary Jane (Kirsten Dunst) is vreemd, want Felicia Hardy (alias Black Cat) zou bijvoorbeeld een logischer keuze zijn geweest. Het grote bioscooppubliek zal het echter worst wezen, de strippurist in mij echter niet.

Suikerzoet en disco-moves
Raimi heeft in de vorige films een aardige balans gevonden tussen de emotionele lading in het verhaal en de actiescènes, de kenmerkende mix van de Spiderman-strips. In deze aflevering is hij die balans echter kwijt. Veel van de scènes slaan te veel door in suikerzoete emoties. Hierdoor dreigen ze pathetisch te worden.

Dit staat in schril contrast met de meer humoristische elementen. Wanneer Spidey slecht wordt door de invloed van de symbiont, laat hij ook als Peter Parker zijn duistere kant vrij. Raimi verbeeldt dit echter door Peter een emo-kapsel te geven – een iconografie die niet geheel bij het personage past. In combinatie met de disco-moves die Peter op straat demonstreert, wordt het allemaal net iets te belachelijk.

Los daarvan herhalen Raimi en de zijnen net te vaak trucjes uit de eerste twee films. Tante May (Rosemary Harris) fungeert wederom als moreel centrum in Peters leven en brengt hem door een monoloog op het rechte pad – dat hebben we nu wel vaak genoeg gezien. En kunnen de scenaristen niets beters verzinnen dan het ontvoeren van Mary Jane om Spidey in de val te lokken? Het ziet ernaar uit dat de Raimi-Spiderman-formule na drie films wat sleets begint te raken.

En toch…
Tot zover de minpunten van deze film, want je moet dit derde deel natuurlijk wél gaan zien. Er wordt een hoop goed gemaakt in het laatste kwart van de film, al had de climax wel wat – wederom – beter uitgewerkt mogen worden. In de laatste akte van Spider-Man 3 weet Raimi alle elementen toch nog bij elkaar te brengen en wordt duidelijk waarom er zoveel personages in de film rondlopen. Visueel ziet de film er fantastisch uit en is voor digitaal Hollywood de lat wederom een stukje hoger gelegd. Met het visuele spektakel en actie zit het dus wel goed.

Christopher Youngs soundtrack weet hier en daar de emoties de juiste hoeveelheid kracht bij te zetten zonder de aandacht op zichzelf te vestigen (en heeft veel weg van Danny Elfmans score voor de andere Spidey-flicks). Ook is Bruce Campbell weer van de partij in misschien wel zijn beste cameo ooit.

Ondanks de onevenwichtigheid en volheid van de film, (en als je als purist de ergernissen buiten beschouwing laat) is deze toch onderhoudend. Al is Spider-Man 3 niet zo goed als zijn voorgangers. Tot slot is het een fijn idee dat er na vijf jaar een (soort van) einde is gebreid aan een trilogie die de film- en stripgeschiedenis zal ingaan als een van de meest boeiende superhelden-stripadaptaties ooit.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Aukje ,

    Wel met Kirsten Dunst! Jammer alleen dat het tegenviel… Tot zover mijn intelligente opmerking.

    • Mike's Webs ,

      Dan vond je Marie Antionette ook goed zeker? Ik ook trouwens :). Interessante film waarbij hedendaagse muziek wordt ingezet om de belevingswereld van Marie voor het hedendaagse publiek te ontsluiten en een duidelijk te maken dat ze ook maar een tiener was.

      • fROMMEL ,

        kirsten dunst……zucht…..kirsten dunst……zucht…..alleen al om haar ga ik hem ooit huren.

        • Maya ,

          Ik heb toch het meest genoten van de cameos in deze film. Natuurlijk Bruce Campbell en Ted Raimi.
          Wel jammer dat ze te veel in de film hebben proberen te proppen, ik had meer Venom verwacht.

          • Mike's Webs ,

            @ Maya: Volgens mij was dit de grootste cameo van Ted ooit.

            • MovieWorld ,

              Jep, ook Amerikaanse critici waren niet echt te spreken over deze derde Spider-Man-film, maar aan reacties van gewone bioscoopgangers te horen, vonden ze deel 3 zeer goed, mss zelfs beter dan de eerste twee…Allezinds zoeken ze nog zeker een vierde, vijfde en zesde en wie weet zelfs meer Spider-Man-films bij te maken, zolang ze goede verhalen kunnen bedenken tenminste, beweren ze…Ze willen de franchise maken zoals James Bond (21 films) en Star Trek (10 films)…Dus veel films…Maar ik hoor zo hier en daar ook veel mensen zeggen dat ze het wel even hebben gehad met Spider-Man, dusjah het werkt zich allemaal zo’n beetje tegen hé…

              We zullen het allemaal maar afwachten zeker, alvast een fijne dinsdag toegewenst, mvg MovieWorld.

              • Henk ,

                Ik wil best spiderman 4 zien. (ik verwacht Dr Doom zelf). Maar zo zoetsappig als deze… nee dank je.
                De film sluit niet aan bij mijn verwachtingspatroon. Het is een actiecomic. Geen slijmcomic. En daar zit de grootste crux.

                • Aukje ,

                  @Mike’s Web: Die moet ik nog zien. Elizabethtown heb ik ook gezien, ook een aanrader!

                  • Mike's Webs ,

                    @Aukje: Ik vond Elizabethtown ook leuk. Cameron Crowe (mr. Almost Famous) heeft een paar mooie films gemaakt en Elizabethtown is wederom een persoonlijk verhaal. Al is deze flick niet zo sterk als bijvoorbeeld Almost Famous, wat een van mijn favoriete films ever is. Kirsten is zeer goed in E-Town, al komt haar personage in de eerste scenes ietwat opdringerig over. Mooie uitgebreide soundtrack ook. Tot zover mijn korte recensie van deze flick 🙂

                    • Mike's Webs ,

                      @Henk: Dr. Doom? ik hoorde geruchten over Carnage (juk) als schurk. Maar goed, ik hecht nooit zoveel waarde aan internetgeruchten totdat ik setfoto’s heb gezien.

                      • Spannende, nieuwe mogelijkheden met Spiderman reboot - Michael Minneboo ,

                        […] voor het vierde deel uit de serie. Dat een film vol compromissen tot een mislukking kan leiden, bewees Spider-Man 3 die het slechtst werd ontvangen van de reeks. En terecht, want het was een janboel van karakters, […]

                        • Recensie: Comics Creators on Spider-Man - Michael Minneboo ,

                          […] Sam Raimi altijd een persoonlijke band tussen het webhoofd en zijn vijanden probeert te forceren om de films dramatischer te maken, onderstreept Lee’s standpunt.) KloonsagaComics Creators On Spider-Man […]

                          • Column: Grote verwachtingen - Michael Minneboo ,

                            […] van deze tekst is gepubliceerd in de rubriek ‘Van die dingen’ in Intermediair #21.Zie ook: Spider-Man 3 stelt teleur en de recensie van Wonder Boys.Next: Terug naar Twin […]

                            • Iron Man 2: Ik heb er zin in! - Michael Minneboo ,

                              […] is belangrijk in een superheldenfilm. Daar valt of staat de film eigenlijk mee. Kijk maar naar Spider-Man 3: Sandman was slecht uitgewerkt en bleef – ha ha – vooral los zand. Heath Ledger in The Dark […]

                              • Mooie plaatjes kijken: De Hollywood-films van 2009 gemixed - Michael Minneboo ,

                                […] een film kan uitzitten omdat ik er puur op visueel niveau van geniet. Laatst zag ik bijvoorbeeld Spider-Man 3 nog eens op dvd. Werkelijk de slechtste film van de drie omdat de scenaristen het volledig […]

                                • Filmrecensie X-Men origins: Wolverine - Michael Minneboo ,

                                  […] Spider-man 3 stelt teleur […]