Column: Niet voor tere zieltjes

Toen ik van de week het nieuwe album van Avril Lavigne kocht, stond mij een onaangename verrassing te wachten. Bij de eerste keer draaien van dit album vol vrolijk klinkende popliedjes, leek mijn cd-speler af en toe te haperen. Ik draaide het betreffende nummer nog een keer en ontdekte dat bepaalde woorden van de tekst waren weggepoetst.

‘Wat zullen we nu krijgen?’, dacht ik. Verdomd als het niet waar was: diezelfde woorden waren ook in het booklet gecensureerd. Avril gecensureerd?! What the fuck! Een rondje googlen leerde mij dat er inderdaad twee versies van The Best Damn Thing op de markt waren gebracht: een ‘expliciete’ versie en de ‘clean’ versie. ‘Wat nou clean versie?’, dacht ik nog. Avril zingt in een liedje het woordje shit zo nu en dan, en in ‘Girlfriend’ gebruikt ze de term ‘motherfucking princess’ – op mijn exemplaar dus motherf_ing princess, en dat klonk werkelijk nergens naar.

Ik hou niet van censuur. Als een artiest bepaalde uitdrukkingen wenst te gebruiken, dan moet hij of zij dat doen. Als een kunstenaar bepaalde symboliek wil gebruiken om een argument kracht bij te zetten, dan is het aan de kunstenaar om die keuze te maken.

Nu begrijp ik best dat puriteins Amerika kleine kinderzieltjes wil beschermen, en dat er dus een gecensureerde versie wordt uitgebracht om het K 3-publiek tegemoet te komen. Maar zet dat gvd dan ook gewoon op de verpakking. Een nietsvermoedende consument die niet op de hoogte is van het feit dat het werk van Avril gemutileerd is uitgebracht, weet dan dat hij een aangetaste versie mee naar huis neemt. Er wordt immers ook een sticker geplakt op de oorspronkelijke versie (je kent hem wel: Parental advisory, explicit content – standaarduitrusting voor cd’s die volgeluld worden door ‘gangsta’s’….). Doordat er op de ‘clean-version’ niets hierover staat aangeduid, wordt deze versie als de norm beschouwd. En dat klopt natuurlijk niet: de boze taalversie is de oorspronkelijke versie – want dit is de visie van de kunstenaar – en de opgeschoonde versie is de aangepaste.

We leven kennelijk in de omgekeerde wereld. Waarbij censuur de norm wordt, waarin je woorden in de mond worden gelegd, en zodra je iets anders wil bezigen, je wordt gezien als afwijkend of corrumperend. (Ik zeg: De Bond tegen het Vloeken.) Toen ik met mijn cd terugging naar de winkel was de verkoopster erg verbaasd over het feit dat er überhaupt een aangepaste versie bestond. Toen bleek nog eens dat de normale versie alleen te krijgen was in combinatie met een dvd die de prijs deed stijgen. Ja, je leest het goed: wie de oorspronkelijke versie wil bezitten moet extra betalen voor de cd. Deze kreeg ik echter zonder morren mee voor de oude prijs. Gelukkig waren er nog een paar mensen in de wereld die wel fatsoenlijk konden denken. Laten we hopen dat ze dat bij RCA, Sony/BMG, het label waar Avril haar werk uitbrengt, ook eens gaan doen.

Opmerkelijk feit: op de strong language-versie zit op de achterkant een sticker voor de Duitse markt, waarop een minimale leeftijd van zes jaar wordt aangegeven. Kijk, daar leven ze zich in ieder geval in de klant in: kinderen onder de zes verstaan natuurlijk geen Engels en hebben dan wel genoeg aan de goedkopere gecensureerde versie. Boven de zes mogen ze in Duitsland gewoon genieten van de oorspronkelijke muzikale visie van de artiest. Dat is nog eens klantvriendelijk!

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Emma ,

    Hoppa, dáár ben ik het mee eens!
    Net zoals Marco Evaristti, die goudvissen in een blender op een expositie stopte.

    • Mike's Webs ,

      @Emma: Hm, da’s wel typisch zo’n voorbeeld van Don’t Try This At Home kids! 🙂

      • Emma ,

        Waarom? Elk normaal opgevoed persoon weet dat je geen kunst mag aanraken, toch? En iedereen beseft dat vissen fijngemalen worden als je op het knopje drukt. x)
        Maar Evaristti werd wel bijna gedwongen om de stekker uit het stopcontact te halen. Da’s dan toch ook beperking van de kunst?

        • Mattt ,

          Oeh ik las de frustratie dr af, blij dat je hem hebt kunnen ruilen.

          (geen idee hoe die herrie klinkt trouwens)

          • fROMMEL ,

            wat triest. een gecebnsureerde plaat.

            ik heb er zelf overigens ook 1. van Dezerter. Een poolse punkband uit eind jaren 80 begin jaren 90. ook pliepjes maar dat was door de staat gedaan….dat was fijne sovjetcensuur. van avril daar kan toch zelfs je oma niet geschokt van raken…

            • Henk ,

              Dat ze gewoon eens dik afsterven!
              Als mensen nou eens gewoon nadenken. Dat scheelt zo verdomd veel. En dan hoeft ome staat het voor ons allemaal niet meer recht te breien. Scheelt iedereen een hoop ellende. Ik snap zelf nog wel dat computerspelletjes er niet voor moeten zorgen dat ik iedereen neerschiet, dat sex op tv niet betekent dat ik de eerste de beste op straat moet verkrachten etc.
              Door mensen zo te betuttelen neem je de noodzaak om voor jezelf te denken weg. Is dat niet veel erger?!

              Misschien een beetje een ver doorgetrokken parallel gezien het alleen een ‘vies’ woord betreft maar vooruit.

              • Mike's Webs ,

                @Emma: Dat is zeker beperking van kunst en van een potentiele interessante vismaaltijd trouwens! 🙂 Jammer dat ik het niet gezien heb, want goudvissen in een blender lijkt me een heel grappig beeld om te zien.

                @Frommel: Avrils teksten zijn inderdaad die van de onschuldige soort. Ik vind dat hele censureren dan ook sterk overtroffen. Ben trouwens wel benieuwd of er van Dezerter (illegale) ongecensureerde bootlegs bestaan.

                Lange leve de Staatcensuur.

                • Mike's Webs ,

                  @Henk: Je hebt zeker een punt daar Henk. Op dit moment is de overheid wel erg met het vingertje aan het zwaaien en zaken aan het opleggen. Snoepreclames verbieden tot een bepaald uur om kinderzieltjes te beschermenen kinderen dun te houden. Hoewel ik zelf niet zo’n fan ben van reclame, heb ik ook een broertje dood aan dit soort overheidsingrijpen. En of de kids er echt dunner door worden… I doubt it…

                  • Aukje ,

                    Haar mooiste nummers zijn nog altijd I’m with you en Complicated. Ik heb stukjes gehoord van de nieuwe cd, en het is flink overgeproduceerd, jammer. Verder blijft het tienermuziek, en lijkt het nieuwe album veel op de voorgangers. Wanneer zou ze iets anders gaan doen? Haar nieuwe look is wel helemaal geweldig!

                    • Mike's Webs ,

                      @Aukje: Ik vind nog steeds het eerste album het lekkerste klinken van de drie. Het nieuwe album is echter erg upbeat en ik word wel vrolijk van al die bubblegum-liedjes. Er zitten trouwens een paar opmerkelijke geluidsgrappen in wat blijkt uit de making ofdvd. (Maar daar een volgende post wellicht meer over :).

                      • Menno ,

                        Toch nog wat opgestoken van die cd, Mike!

                        Overigens weiger ik te luisteren naar deze meuk. Gelukkig ben ik haar doelgroep ook niet.

                        • Mike's Webs ,

                          @Menno: ik zeg altijd maar: ieder z’n meuk

                          • Zetten films aan tot roken? - Michael Minneboo ,

                            […] wel goed voorstellen.)Tot zover mijn 50 cents. Wat vind jij van deze kwestie?Lees ook (of niet:) Niet voor tere zieltjes en Thank you for […]

                            • Gezichten van Avril - Michael Minneboo ,

                              […] naar mijn smaak ietwat tegenviel, kocht ik laatst toch ongeluisterd haar derde werkje. (Zie ook: Niet voor tere zieltjes). De nummers van The Best Damn Thing klinken opgewekt en zijn strak geproduceerd. De teksten […]