Is de drang om je te settelen onvermijdelijk of is er nog hoop?Gisteren liep ik onverhoeds een huwelijksreceptie binnen. Deze werd in mijn stamkroeg gehouden – het bruidspaar is vaste klant, vandaar. Ik stond bij de bar mijn biertje te drinken en het viel me op dat iedereen extreem netjes gekleed was voor de vrijdag. Het was geen kerst, dus er moest iets anders aan de hand zijn. Toen er ‘hulde voor het bruidspaar’ geroepen werd, viel het kwartje. Ik was op dat moment officieel een party-crasher, want hoewel ik de bruid oppervlakkig kende, zou ik mezelf geen vriend noch kennis van haar willen noemen. Ik besloot mijn biertje op te drinken en het tafereel zo snel mogelijk te verlaten. (Maar niet zonder het stel even gefeliciteerd te hebben – ik ben immers netjes opgevoed.)Eigenlijk had het me niet mogen verbazen, deze onverwachte huwelijksreceptie. Love is in the air. Toen ik laatst om half acht ‘s ochtends mijn huis verliet om gezellig te forensen, hoorde ik al enkele vogeltjes vrolijk kwetteren. Dat het bijna nul graden was, kon deze gevederde vrienden kennelijk niet deren. Men was al aan het nesten geslagen of in ieder geval opzoek naar een nestpartner. (Wellicht was deze vervroegde lentekriebel een bijeffect van het broeikaseffect?)Maar niet alleen de vogeltjes hebben last van hun hormonen en een verhoogde vruchtbaarheidsspiegel. Op mijn werk is vorige week een collega bevallen. Deze week werd een andere collega vader en een derde collega verdween van toneel om van haar zwangerschapsverlof te genieten. En toen ik gistermorgen een oude schoolvriendin in de trein tegenkwam, kon ik het idee dat ze er anders uitzag niet van me afschudden. Wat bleek, ook zij was in blijde verwachting.Nu is het op mijn leeftijd – bijna dertig – logisch dat er in mijn vriendenkring steeds meer mensen gesetteld zijn en aan gezinsuitbreiding doen. Gelukkig nog niet allemaal, anders zou ik nergens meer veilig over de vloer kunnen zonder te struikelen over baby’s, peuters of speelgoed.Waar komt die zucht om te settelen toch vandaan? Het zal voor een deel biologisch bepaald zijn: op een gegeven moment krijgen mensen voortplantingsdrang. Ook kom er een bepaalde leeftijd dat alle wilde haren zijn afgeschut – of afgedekt met een laagje kleurspoeling – en dat je de behoefte krijgt je volwassen te gaan gedragen. Een vaste baan, vaste vriendin, een huis, en eventueel kinderen.Nu heb ik sinds drie maanden een vaste baan na een tijd gefreelancet te hebben. Een vast inkomen, vaste tijden waarop ik werk, een vaste werkplek. Mijn onregelmatige leven is aangepast aan het ritme van de 38-urige werkweek. Zou dat de eerste stap van het settelen zijn? Is hetgeen ik jarenlang vermijd heb, uiteindelijk toch afwendbaar? Of is dit de enige aanpassing die ik zal maken om enigszins mee te doen aan het beeld dat er van mensen verwacht wordt? De komende tijd zullen we het zien…

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Dave ,

    Damn, Mike. Settelen is toch nie meer in de mode, maar naar het schijnt, scheidingen wel.

    🙂

    Je moet doen wat je denkt wat voor jou belangrijk is. Goeie afspraken maken. Wat de anderen doen is hun zaak, niet? Ik heb sinds kort een nieuw lief, en mag ik van geluk spreken dat ik niet ben getrouwd op veel te jonge leeftijd met mijn vorig lief. Thank You God!

    • Michael Minneboo ,

      @Dave: Right on, brother!:) Veel geluk met je Lief.

      • Sillycrazyme ,

        Er is niets mis met settlen zolang je het maar doet omdat je het zelf zo leuk vind en niet omdat je omgeving het zo graag wil 😉

        Toch hebben veel mensen een soort van angst (ok angst is een groot woord maar toch) om te settlen, niet om het settelen zelf maar gewoon om het fenomeen.

        Zo, en na deze hoogdravende woorden ben ik wel weer toe aan een kopje koffie 😉

        • Michael Minneboo ,

          @Sillycrazyme: koffie is altijd goed:). But seriously, angst voor het settelen ken ik inderdaad wel, maar het gaat me er vooral om dat het lijkt dat als je eenmaal aan ‘het volwassen leven’ mee doet, en ik beschouw een vaste baan en alle bla bla bla die erbij hoort als onderdeel hiervan, je onvermijdelijk ook in het vaste stramien terechtkomt (baan, huisje boompje, beestje etc.). Of dat het risico erop in ieder geval groot is – los van het feit of anderen zich daarmee bezighouden.

          Pfff… lang antwoord. Schenk voor mij ook maar een bakkie svp in:)

          • Zijn we nu uit gejureerd? - Michael Minneboo ,

            […] Nestdrang […]