Begin december komt X-Men: The last stand eindelijk uit op DVD. Met dit derde deel neemt regisseur Brett Ratner het werk over van Bryan Singer die ervoor koos om zijn Superman Returns te maken.

De tiener Warren Worthington III probeert koortsachtig de vergroeiing op zijn rug af te knippen terwijl zijn vader de afgesloten badkamer binnenstormt. Schaamte en pijn zijn van het gezicht van de jongen af te lezen. De veranderingen die zijn lichaam ondergaat tijdens de puberteit zijn geen pretje, zeker niet als er engelachtige vleugels op je rug blijken te groeien. Het lukt vader Worthington om een geneesmiddel te ontwikkelen die alle vergelijkbare mutanten uit de X-men-strip- en filmreeks in staat stelt voorgoed van hun aangeboren gaven, afwijkingen en rariteiten af te komen.

Eigenheid
In de X-Men-reeks staan mutanten model voor de universele Ander die, bestookt met vooroordelen en onwetendheid, niet geaccepteerd wordt door de maatschappij. Centraal in X-Men: The last stand staat de vraag of mensen alleen geaccepteerd kunnen worden als zij zich aan de standaarden van die maatschappij conformeren. Gaan mutanten voor ‘genezing’ om opgenomen te worden door de massa, of behouden ze hun individualiteit? De mutant Rogue belichaamt dit vraagstuk het beste. Ze is niet in staat lichamelijk contact met iemand te hebben zonder diens levensenergie te absorberen. In de eerste film ontdekte Rogue haar krachten toen ze haar vriendje tot een coma zoende. In X-Men 2 kreeg ze een onmogelijke relatie met Bobby (Iceman) en in dit deel moet ze machteloos toezien hoe hij en nieuweling Kitty Pryde/Shadowcat naar elkaar toe groeien. Het geneesmiddel lijkt het einde van haar vloek te beloven.

Stripplaatjes
Bryan Singer bracht met de eerste twee X-Men-films de combinatie van menselijkheid en superheldenactie uit de strips op meeslepende wijze naar het witte doek. Regisseur Brett Ratner zet die lijn gelukkig voort. Dankzij de eerder gelegde basis van sterke verhaallijnen en uitgediepte personages weet hij het voorgaande bevredigend af te ronden. Enige voorkennis van de eerste delen verrijkt de kijkervaring wel, hoewel de belangrijkste personages tussen de actie door net genoeg ruimte krijgen om tot hun recht te komen. Dit laatste is vooral te danken aan de krachtige beeldtaal die de innerlijke conflicten van de personages visualiseert. In strips wordt altijd het sleutelmoment van een handeling getoond. Net als in stripplaatjes gebruikt Ratner iconografische shots die de tijd even doen stilstaan. Bijvoorbeeld wanneer Kitty tijdens het schaatsen struikelt en Bobby haar in zijn armen opvangt in een klassiek-romantische pose.

Een ander voorbeeld is het moment waarop Wolverine met grote inspanning stapje voor stapje richting Jean Grey loopt, terwijl haar goddelijke kracht zijn lichaam langzaam uiteenrukt. Het is een beeld dat op het netvlies gegrift blijft en dat zo uit de strips had kunnen komen. Deze visuele metafoor verbeeldt de keuze die Wolverine innerlijk verscheurt: hij houdt van haar, maar is de enige die de losgeslagen Jean kan tegenhouden. Dit soort aansprekende dilemma’s raakt net niet ondergesneeuwd door de actiescènes. Ratner rondt daarmee vakkundig af wat Singer begon.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • AlMWighty ,

    X-Men: The Last Stand heb ik helaas nog niet bekeken maar koop hem binnenkort dan wel op DVD aan. En idd er is een nieuwe filmversie van The Hulk op komst getiteld als The Incredible Hulk en wordt ditmaal geregisseerd door Louis Letterier dus. Op zich vond ik de filmversie van Ang Lee toch ook niet zo slecht persoonlijk, er zaten wel prachtige beelden en scènes in, maar de film was op sommige momenten toch wat te langdradig en de snelle overschakeling van beeld naar een ander beeld waren soms een beetje storend en dus negatief. Maar de film verdient het niet om tussen de slechtste films aller tijden te staan vind ik persoonlijk…Ik zou hem eerder ergens middenin ranken. Hoe denk jij erover misschien?

    • Michael Minneboo ,

      @Almwighty: De Hulk vind ik inderdaad niet de slechtse film van de Superheldenfilms die de laatste jaren gemaakt zijn. Ik denk dat Ang Lee erin geslaagd is om het stripconcept zich eigen te maken en er een Ang Lee -film van te maken. Ik vond de verschillende strippanelen op het beeldscherm wel een aardige gimmick, al voegt het niet zo heel veel toe aan de vertelling zoals dat wel bij bijvoorbeeld de televisie 24 het geval is.
      Zelf ben ik een grote fan van de oude televisieserie die in Nederland nu heel vroeg in de ochtend wordt uitgezonden. Al is er veel op die serie aan te merken en is ze gedateerd, jeugdsentiment wint het. Bovendien vind ik de Hulk van Lou Ferrigno erg sympatiek, al is hij wel behoorlijk anders dan de strip-Hulk. Binnenkort trouwens een artikel over deze serie op Mike’s Webs.

      • koekiesmonster ,

        x-men 3 is ontzettend cool

        • Mike's Webs ,

          @Koekiemonster: Inderdeed!

          • Alle filmrecensies op Mike's Webs - Michael Minneboo ,

            […] X-Men 3: The Last Stand […]

            • BlogTalk #10 : Top 10 Killer Babes - Michael Minneboo ,

              […] (Rebecca Romijn) uit de X-Men Trilogie. Mooi blauw is zeker niet lelijk. Killer babe met een erotische […]

              • BlogTalk: Top 10 Best Movies 2008 - Michael Minneboo ,

                […] die haar personages natuurgetrouw weet neer te zetten. Eerder schitterde ze al als Kitty Pryde in X-Men 3 en als vleesgeworden castratie-angst voor pedofielen in Hard Candy. Hou die meid in de gaten, die […]

                • Filmframes: X-Men - Michael Minneboo ,

                  […] Recensie X-Men 3 […]

                  • Mike's Webs: A - Z - Michael Minneboo ,

                    […] X – (zal altijd staan voor) X-Men: […]