Posts Tagged ‘Ben Reilly’

Het leven weer oppakken na tragisch verlies | Spider-Man 17 | 603

Sunday, September 26th, 2021

Spider-Man 17 begint vlak na de Kloon Sage, een verhaallijn waarin Peter Parker lang dacht dat hij een kloon was van de originele Spider-Man, waarin hij en Mary Jane hun kind verloren en zijn ‘broer’ Ben Reilly. Peter Parker en zijn vrouw Mary Jane pakken de draad van hun leven weer op. Ondanks het verlies gaan ze door. Hun liefde maakt hen sterk en dat maakt dit een mooie comic.

Het effect van de Spider-Man Clone Saga | In de ban van Ben Reilly, Spider-Mans kloon Vlog 5

Thursday, April 22nd, 2021

Afgelopen weekend las ik wederom het vierdelige verhaal Revelations, het slotstuk van de Clone Saga. In dit slotstuk wordt onthuld dat Norman Osborn achter al het gedoe met de klonen zat en dat Ben Reilly toch uiteindelijk niet de echte Spider-Man was.

Lees Michaels boek Mijn vriend Spider-Man: Superhelden, geeks en fancultuur.

Nu maak ik al een tijdje vlogs en Spider-Man duikt daarin geregeld op. Niet zo gek natuurlijk, want hij is mijn favoriete fictiefiguur. Daarom raakte dit verhaal mij in het bijzonder, want ook Spider-Mans kloon kan ik erg waarderen, want ergens is Ben gewoon Peter Parker.

Ik ben dan ook erg blij met hoe deze video is geworden. Er zat aardig wat werk in en ik ben blij met het resultaat. Sterker nog, dit is misschien wel de beste vlog die ik tot nu toe heb gemaakt.

Het effect van de Spider-Man Clone Saga

Monday, April 19th, 2021

Afgelopen weekend las ik wederom het vierdelige verhaal Revelations, het slotstuk van de Clone Saga. In dit slotstuk wordt onthuld dat Norman Osborn achter al het gedoe met de klonen zat en dat Ben Reilly toch uiteindelijk niet de echte Spider-Man was.

Ben sterft door Peter Parker te redden. Hij springt voor een goblin glider die dreigt Peter te doorboren:

Een heldhaftige daad van iemand die eigenlijk niet onderdeed voor de echte Spider-Man.

Nu is er in het verleden veel geklaagd over de Clone Saga. Het verhaal zou oorspronkelijk een half jaar duren, maar omdat de comics goed verkochten, kregen de schrijvers het mandaat om de saga te rekken. Dat heeft het verhaal geen goed gedaan.

Tegenwoordig is mijn mening over sommige zaken uit deze verhaallijn milder dan toen ik de comics voor het eerst las. Toen vond ik het maar zwak dat ze Norman Osborn uit de dood hadden teruggebracht om alle losse eindjes aan het elkaar te knopen. Osborn bleek het meesterbrein achter alles te zijn.

Vandaag de dag vind ik het een interessante zet. Ik bekijk de keuze nu vanuit het perspectief als schrijver, niet zo zeer als lezer. Dat Osborn erachter zat, was een verrassende wending die maar weinig mensen toen hadden zien aankomen. Ik zeker niet in ieder geval. En het terugbrengen van een schurk van zijn formaat, biedt allerlei nieuwe verhaalmogelijkheden. Slim dus.

Ik vind Tom DeFalco’s terugblik op de Clone Saga dan ook een slimme. Deze staat opgetekend in The Complete Ben Reilly Epic Book 6, in een nawoord waarin de vier belangrijkste schrijvers van de Clone Saga hun zegje doen. Het is jammer dat Terry Kavanaugh ontbreekt, want hij was oorspronkelijk de schrijver die het hele idee opperde.

‘What does it all mean? You tell me!’

Of je het nu een goed verhaal of niet vond, het gaf reuring in de tent. Lezers raakten weer geïnteresseerd in Spider-Man en zijn leven, de comics werden gekocht en gelezen. En dat is uiteindelijk wat je als uitgeverij wilt.

“The Death” of Peter Parker | Reading The Complete Ben Reilly Epic Book 5 | ACG Vlog

Monday, March 15th, 2021


Remember the infamous Clone Saga from the 1990s? Well, it’s wasn’t as bad as you think. As a matter of fact, I’m currently reading The Complete Ben Reilly Epic Book 5 and I kinda like the adventures of Spider-Man’s clone. Even though I know what’s going to happen in the future, the comic book makers make sure I feel for the characters thanks to their excellent storytelling-skills.

Storytelling op schaal door John Romita Jr. | In de ban van Ben Reilly, Spider-Mans kloon Vlog 4

Monday, March 1st, 2021

Hoe breng je verschillende personages in beeld die nogal van formaat verschillen? Laat dat maar aan striptekenaar John Romita Jr. over. In The Complete Ben Reilly Epic Book 5 staat een mooi verhaal waarin JRJR zijn kunsten vertoond.

Altijd bijzonder om Spider-Man te spotten | In de ban van Ben Reilly, Spider-Mans kloon Vlog 3

Monday, February 22nd, 2021

Het is altijd bijzonder om Spider-Man zomaar op straat tegen te komen. Of eigenlijk: boven je hoofd te zien slingeren als je op straat loopt.


En ja, dit is alweer de derde video over The Complete Ben Reilly Epic Book 5.
Ik vermaak me dan ook prima met deze Spider-Man-verhalen uit de jaren negentig.

Vlog 1.
Vlog 2.

Spider-Mans POSITIEVE BOODSCHAP | In de ban van Ben Reilly, Spider-Mans Kloon Vlog 2

Wednesday, February 17th, 2021

Zie deel een van deze reeks hier.

De dood van PETER PARKER | In de ban van Ben Reilly, Spider-Mans Kloon Vlog 1

Monday, February 15th, 2021

Ik ben The Complete Ben Reilly Epic Book 5 aan het lezen. Waarom? Dat vertel ik in deze vlog 🙂

Strips verzamelen vraagt veel geduld | 437

Tuesday, September 29th, 2020


Deze vlog bestaat uit een opname die in de vorige niet meer paste. Ik vond het fragment echter interessant genoeg om een aparte vlog van te maken. Strips verzamelen vraagt immers om geduld hebben totdat je dat ene ontbrekende album of comic kan vinden.

Toen Ben Reilly stierf

Tuesday, April 4th, 2017

Weet je, eigenlijk mag ik die Ben Reilly wel.

Ja, echt. Reilly kan er ook niets aan doen dat hij niet weet dat hij niet de echte Spider-Man is, maar een kloon van Peter Parker. Hij probeert gewoon mensen te helpen en te redden omdat hij superkrachten heeft. Net als de echte Spider-Man.

Tot aan zijn dood in Spider-Man #75: Revelations, Part Four, weten wij ook niet zeker hoe de vork in de steel zit. Maar als het lichaam van Ben tot as vervalt, is duidelijk dat Peter Parker de echte Spider-Man is en Reilly een kloon. Meer dan een jaar in comicstijd hielden de makers van Marvel ons voor dat de situatie precies andersom was.

Ik heb het natuurlijk over de gewraakte kloonsaga uit de jaren negentig waar ik de afgelopen weken delen van las. Begrijp me niet verkeerd: dat hele kloonidee staat me tegen en hoe de mensen bij Marvel uiteindelijk de boel hebben teruggedraaid kan me evenmin bekoren, maar dat neemt niet weg dat sommige avonturen van Ben Reilly best lekker leesvoer waren.

Kloonsaga
Het idee dat Peter Parker een kloon bleek van de originele Spider-Man was bedacht om de superheld een verjongingskuur te geven, maar omdat de fans voor het merendeel Ben Reilly niet accepteerden als nieuwe Spider-Man, werd die beslissing later weer teruggedraaid. Ingewikkeld? Ja, dat was het. In mijn boek Mijn vriend Spider-Man ga ik hier uitgebreider op in en wat dit soort retcons doen met de fans.

Gisteravond las ik de laatste bundel van de Complete Ben Reilly Epic. Delen hiervan heb ik ooit in het Nederlands aangeschaft, maar tot mijn grote vreugde waren er aan het slotakkoord van Reilly in de Amerikaanse uitgaven enkele scènes toegevoegd in de trade paperback die niet in de oorspronkelijke uitgave zaten.

Reilly Sterft nadat hij doorboord is door een goblin glider en van heel hoog op een auto is gevallen.

Afscheid
In een scène komen vrienden en familie bij Peter en Mary Jane bijeen om te rouwen. Het echtpaar heeft zojuist een miskraam gehad en hun spirituele broer Ben verloren. In de scène erna strooit Peter het as van Ben uit vanaf de Brooklyn Bridge. Zo krijgt Reilly de begrafenis die in het origineel ontbrak.

Die abortus van Mary Jane zit me nog steeds niet lekker. Ook dat Norman Osborn de mastermind achter de hele kloonsaga bleek te zijn, niet. Maar goed, we hebben het hier over strips die meer dan twintig jaar geleden uitkwamen. Ik koester dus geen wrok. Bovendien zit wat Mark Ginocchio hierover te zeggen heeft, logisch in elkaar:

So put all that aside – it’s a lot to ask, I realize – because once you move past the unsteady narrative, the infanticide and the silly deus ex machina, you should hopefully realize that Norman’s inevitable return to the Green Goblin persona led to one of the most gripping and emotionally fraught Spider-Man battles from the 1990s. Rather than ease Osborn back into the Spider-Verse, Marvel delivers “The Night of the Goblin,” which depicts crazy Norman acting as unhinged as he’s ever been (until Warren Ellis played around with the character in Thunderbolts). He’s basically Spider-Man’s worst nightmare fully realized, dropping pumpkin bombs from the sky like it’s the early 1970s and attempting to kill everybody Peter has held dear since the character was first created.

And that’s when it all starts to make sense. Sure, resurrecting a character that had been dead for more than 20 years, who died in one of the most important comic book stories of all-time, is such a 90s thing to do. But if the Spider-books were going to be moving on from the “Clone Saga” – which they desperately needed to do – bringing Norman back into the fold was a necessary move. Spider-Man’s rogues gallery had been decimated by poor editorial choices, leaving only the Jackal, Electro and Carnage as the only pseudo “A” listers to break out for a big story. And considering the reader had just gotten a steady diet of Jackal for the past few  years, and Carnage had played himself out (and Electro isn’t THAT big of a deal), a revived Norman  was the best way to balance the scales and create believable conflict in a Spider-Man comic again.

Zoals gezegd: over de kloonsaga koester ik geen wrok. Laat ons in plaats daarvan genieten van het fantastische tekenwerk van John Romita Jr. geïnkt door Scott Hanna.

Transcript

Friday, March 31st, 2017

Het is vandaag alweer de laatste dag van maart. Deze maand ging supersnel voorbij. Voor mijn gevoel was het vandaag nog maar de tiende, maar zo zie je maar weer. Morgen de grootste grapdag van je het jaar. Niet dat ik ooit echt een 1-aprilgrap hoorde waar ik echt om moest lachen.

Geert Wilders karikatuur. Bron: Eppo.

Nou ja, dat Eppo een stripreeks rond Geert Wilders zou publiceren vond ik toentertijd wel grappig.

De afgelopen week heb ik hard gewerkt aan mijn interview met Halfdan Pisket dat ik vorige week afnam in Brussel. Maandag was ik nog te gaar na de persreis, maar dinsdag heb ik in een sessie de tape van 53 minuten conversatie getranscript. Transcripten – het volledig uittikken van interviews – is een noodzakelijk kwaad van mijn werk. Het is extra lastig als je tijdens het tikken meteen naar het Nederlands moet vertalen, wat bij dit project het geval was.

Mensen vragen me wel eens waarom ik dit soort werk niet uitbesteed aan studenten. Simpel, daarvoor verdien ik niet genoeg met mijn journalistieke werk. Bovendien heeft het ook zijn nut om zelf een transcript te maken. Ik hoor de hele conversatie en mijn onderbewuste begint dan alvast met selecteren van de uitspraken die ik in mijn artikel nodig ga hebben.

Dat artikel schreef ik woensdag. Donderdag keek ik de tekst na en veranderde er nogal wat aan. Vaak denk ik dat de eerste versie bijna de juiste is, maar als ik de tekst de dag erna nog eens doorneem blijkt dit toch vaak niet het geval te zijn. Ik laat Linda ook nog wel eens een eerste versie lezen. Dan weet ik zeker dat ik nog niet klaar ben met mijn werk.

Screendiver
Tussen het Pisket-interview door schreef ik enkele blogposts en werkte ik ook aan een artikel over de site Screendiver. Een prachtig project van Submarine Channel. Screendiver moet uiteindelijk de plek zijn waar je heengaat als je goede motion comics wilt lezen of wilt leren hoe je die maakt. Binnenkort daarover meer.

Strips!
Vanmiddag kwam een verse doos bestelde comics binnen. Ik kocht onder andere twee Essentials van Web of Spider-Man, Marvel Secret Wars en de omnibus met Hawkeye-verhalen door Matt Fraction. Ook kocht ik alvast het laatste deel van The Complete Ben Reilly Epic. Het vijfde deel heb ik nog niet gekocht, want die is officieel out of print en daardoor voor een te hoog bedrag beschikbaar. Ik wacht wel op een herdruk.

In ieder geval kijk ik uit naar dit weekend.

Bubbel

Thursday, February 9th, 2017

Jaren geleden had ik kortstondig de rubriek De perfecte zondag. Afgelopen zondag ervoer ik zo’n dag.

De hele dag verkeerde ik in mijn eigen wereldje, in mijn eigen bubbel. Ik had het huis voor mezelf en nadat ik flink met de stofzuiger in de weer was geweest, ben ik eens diep in de geschiedenis van Ben Reilly gedoken. Het merendeel van de tijd heb ik dus lekker zitten lezen op de bank, kopjes koffie erbij, tussendoor gegeten en muziek geluisterd. Ik vermaak mezelf prima zo in mijn eentje.

Ik heb geprobeerd om me verder door niets te laten storen. Wanneer de telefoon ging, heb ik die simpelweg genegeerd. Ik had helemaal geen zin om met andere mensen te moeten praten. Toen Linda me liet weten dat haar moeder en vriend in de stad waren en vroeg of ik ook naar Stanislavski kwam om met ze te borrelen, heb ik dan ook vriendelijk bedankt. Het zijn erg leuke mensen, maar ik wilde niet naar buiten. Ik wilde niet uit mijn eigen, kleine wereld. Ik had geen zin om te converseren, ik wilde lekker in mijn hoofd blijven.

Spider-Man #64. Illustratie: John Romita Jr.

Natuurlijk is strips lezen uit zo’n beetje de slechtste periode van Spider-Mans geschiedenis niet altijd even leuk. Maar er zitten wel wat krenten in de pap die het doornemen van de bundels de moeite waard maken. Het is sowieso leuk om weer eens onbekende Spider-Man-verhalen te kunnen lezen, want de huidige verhalen moet ik links laten liggen. Die comics zijn namelijk zo slecht dat mijn geestelijke gezondheid ernstig in gevaar komt als ik die nog moet lezen.

Spider-Man #64. JrJr.

Deze perfecte zondag deed me naar meer verlangen. Hoe heerlijk moet het zijn om het spreekwoordelijke hutje op de hei te kunnen bewonen? Of een huis diep in het bos te hebben of ergens hoog in de bergen. Afgezonderd van de rest van de mensheid. Rust en tijd voor ontspanning, contemplatie en vooral lekker veel lezen.