Minneboo leest: De filosofie van Wolverine

Wolverine komt tot een interessante openbaring in Wolverine, een vierdelige miniserie van Chris Claremont en Frank Miller:

wolverine_filosofie

Dit stripverhaal uit 1982 heb ik deze week herlezen omdat acteur Hugh Jackman, die de Canadese rouwdouwer wederom gestalte geeft in The Wolverine, zegt dat de nieuwe film erdoor geïnspireerd is. Nu valt dat voor deze strippurist wat tegen: afgezien van wat personages en de beginscènes komen beide verhalen weinig overeen. Dat neemt niet weg dat deze Wolverine-film stukken beter is dan zijn voorganger. Regisseur James Mangold en Jackman exploreren Wolverines sterfelijkheid in deze film en hoewel het allemaal niet heel diep gaat, leveren ze een genietbare actiefilm af. Let vooral op het spectaculaire gevecht tussen Wolverine en een professionele moordenaar op een supersonische sneltrein.

In The Wolverine reist onze held naar het Japan, waar hij sinds WO II niet meer is geweest, om afscheid te nemen van een stervende vriend. Deze biedt Wolverine de kans om zijn onsterfelijkheid vaarwel te zeggen. Als de kleindochter van zijn vriend wordt ontvoerd, moet Logan het opnemen tegen een enorme groep tegenstanders en worden zijn talenten en (on)sterfelijkheid zwaar op de proef gesteld. En dat laatste geldt helaas ook een beetje voor de goedgelovigheid van de kijker zodra Viper in beeld komt. Dit aantrekkelijke slangemens mag dan graag ongemotiveerd van strakke outfit veranderen en een zeer giftige, euh, dodelijke uitstraling hebben als mutantenkracht, een beetje achtergrond had ik wenselijk gevonden en had waarschijnijk een interessanter personage van haar gemaakt. Nu blijft ze vooral een stukje zeer gevaarlijke art-direction.

Maar nu nog even over die strip en de wijsheden van Logan. Het verhaal van Claremont en Miller was een eerste serieuze exploratie naar het karakter van Wolverine en een studie naar zijn zoektocht een balans te vinden tussen het beest in hem en zijn menselijkheid. In het verhaal neemt hij het op tegen Lord Shingen, de vader van zijn geliefde Mariko. Als Shingen om een ereschuld in te lossen Mariko heeft uitgehuwelijkt aan een misogyne klootzak, reist Wolverine af naar Japan om verhaal te halen. Hij wordt voor de ogen van zijn geliefde in een duel met Shingen, die behoorlijk vals speelt, vernedert en neergezet als beest. Pas later beseft Wolverine dat Shingen ernaast zat en in het eindgevecht bewijst hij natuurlijk zijn menselijkheid.

Millers visualisatie van het script is heel sterk. Hoewel gemaakt in de vroege dagen van Millers carrière, een paar jaar voor The Dark Knight Returns en nog veel eerder dan zijn grafisch overdonderende Sin City-reeks, toont de stripmaker een bijzonder goed gevoel voor storytelling. Iets wat deze twee pagina’s van het eindgevecht tussen Shingen en Logan mooi demonstreert:

wolverine by frank miller1
wolverine by frank miller2

Het is jammer dat het duel in de film tussen deze twee een stuk minder imponeert. Maar goed, Shingens personage in de film is sowieso van veel minder belang en minder bedreigend dan in de strip. Dat neemt allemaal niet weg dat ik dit soloavontuur van Wolverine een stuk beter vond dan het vorige. Er valt genoeg te genieten voor de echte Wolverine-fans. En voor wie die Viper-vraag toch dwars blijft zitten is er altijd nog de Marvel Wiki.


The Wolverine draait vanaf 25 juli in de Nederlandse bios.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Siger Mulder ,

    Hoi Michael, ik heb ooit eens in de jaren 90 een omnibus? gekocht van Wolverine. Wat ik nog wel weet is dat het boek meerdere artiesten de kans had gegeven om een Wolverine verhaal te schrijven/tekenen. De stijlen liepen erg uiteen weet ik nog en één verhaal zou handelen over zijn jonge jaren hoe hij een klauw hand kreeg, voordat hij beschikking kreeg over de ingebouwde versie, (optioneel aan te brengen op arm), een gevecht met buitenaards wezens boven op een trein? En dit bewuste verhaal barste ook uit zijn voegen van gemene Nazi’s en meer van dat tuig geloof ik… Maar verdikkie…..hoe heette dat boekje nu ook alweer. Zoals je misschien nu al begrijpt; ik ben hem helaas in de loop der jaren kwijtgeraakt en baal vreselijk dat ik niet eens meer weet hoe het boekje eruit zag of heette…. Het gaat hier om een Nederlandse vertaling/uitgave, en ben dus ook op zoek naar die uitgave. (hoewel de originele uitgaves ook welkom zijn natuurlijk)

    Enfin, gezien jouw verhaal…..misschien kun jij me iets verder helpen hiermee…..als ik de naam alleen maar wist….of de cover….

    greets from Rotterrrrrdam; Siger Mulder.

    • Michael Minneboo ,

      Hey Siger,

      Het klinkt als of je een Nederlandse uitgave van Wolverine van Juniorpress bedoeld, daarin waren altijd drie Amerikaanse comics gebundeld in een deeltje. Er staat me vaag iets van dit verhaal bij, maar zo uit mijn blote hoofd kan ik je niet zeggen welke comics dit zijn. Je zou even kunnen kijken op de Marvel Wiki-pagina onder Wolverine Vol.2 en kijken of je de covers herkent. http://marvel.wikia.com/Main_Page

      Succes met je zoektocht!

    • Column: Van poedel tot Wolverine : Michael Minneboo ,

      […] Minneboo leest: De filosofie van Wolverine […]

      • Minneboo leest: X-Men - From the Ashes - Michael Minneboo ,

        […] van de wide-screen Japanse martial arts cinema terug. Overigens moet ik daarbij wel vermelden dat Frank Miller indertijd hetzelfde deed in de miniserie over Wolverine in Japan. Dus misschien heeft Smith het van hem […]