Zes jaar bloggen: Opnieuw beginnen

Illustratie: Emma Ringelberg

Eind augustus leef ik alweer zes jaar op het web. Wat mijn sabbatical tot nu toe vooral heeft duidelijk gemaakt is dat ik bepaalde zaken vanaf nu anders wil aanpakken. Dat betekent onder andere dat ik anders ga bloggen.

Zes jaar geleden begon ik aan dit avontuur, niet precies wetende wat we allemaal stond te wachten. Ook had ik geen vooropgezet plan toen ik de eerste posts op Mike’s Webs schreef. Alles was een groot, spannend avontuur. Maar er is veel veranderd in die jaren. Het vrijblijvende van het bloggen is verdwenen. Ik weet niet precies wanneer dat gebeurde, maar waarschijnlijk ergens toen mijn site MichaelMinneboo.nl als portfolio dienst ging doen. Ik voelde me toen verplicht om vooral over strips te bloggen, want dat is het medium waar ik als freelance journalist het meeste over schrijf.

Verplichting
Op een gegeven moment ben ik ook veelvuldig ook stripnieuws gaan schrijven, want een stripjournalist houdt nu eenmaal alles bij. Het werd een gewoonte om iets met de persberichten te doen die mijn mailbox verstopten. Een expositie hier, een boekpresentatie daar. Natuurlijk meldde ik dit soort gebeurtenissen ook vaak omdat ik de betreffende stripmaker graag mag of omdat de strip interessant vond, maar vaak ook gewoon omdat ik me verplicht voelde het nieuws te brengen. Voordat ik het goed en wel doorhad postte ik zes, soms zeven publicaties per week op mijn site.

Waarom dat een probleem werd? Ik deed er nog zo veel naast. Stukken in opdracht, video’s, een parttime baan bij de VARA en daartussendoor beleefde ik nog een rijk gevuld sociaal leven.

Toegegeven: de hogere frequentie en de focus op strips, deed het aantal bezoekers exponentieel toenemen. De statistieken gingen door het dak! Maar de blogposts misten vaak persoonlijkheid. En ik had op den duur het gevoel geleefd te worden door mijn blog. Het vrijblijvende was ervan af. Ook de zin eigenlijk. Het kwam vaak genoeg voor dat ik nog even snel een berichtje online zette, ook al had ik eigenlijk wat anders te doen; ook al had ik eigenlijk zin om wat anders te doen.

Als bloggen te veel op werk begint te lijken, als iets wat op je to-do-lijst staat en nog even afgewerkt moet worden voordat de dag om is, dan is het plezier ver te zoeken.

Je blog als middel om je reputatie mee op te bouwen; je blog als winkeltje; personal branding, dat soort dingen. Het is goed om je bewust te zijn van wat je uitdraagt op het web, maar wie zich als merk gedraagt, verliest zijn menselijkheid. Je bent immers de hele tijd druk bezig met hoe je op anderen overkomt en de zorg een positief beeld van jezelf neer te zetten. Voordat je het weet kom je steeds verder van je kern af te staan. En dan komt je blog ook automatisch steeds verder van jezelf af te staan. Je bent aan het bloggen, niet een doorlopende advertorial over jezelf aan het schrijven.

Fuck Personal Branding dus! En fuck de ‘vind-mij-alsjeblieft-leuk-mentaliteit’ die door Facebook en Twitter gecultiveerd wordt! Dat gesmeek van mensen en bedrijven om een like is simpelweg pathetisch. Mensen die alleen maar leuk gevonden willen worden zijn saai, voorspelbaar en laten bovendien nooit het achterste van hun tong zien. Ik wil echtheid, authenticiteit en menselijkheid. (En kennis van zaken is, uiteraard, ook niet onbelangrijk.) En dat kan ook online.

In mijn pauze van de afgelopen maanden blogde ik nog zo nu en dan, vooral om de vorderingen van mijn sabbatical bij te houden en één keer om een filmrecensie te schrijven. Het verplichte gevoel verdween. Ik weet nog dat ik een park in Utrecht zat op een vrijdagmiddag. De zon scheen, ik zat een boeiend boek van Grant Morrison te lezen en ik voelde absoluut niet de drang om daar iets over te bloggen, te schrijven of te zeggen. Dat bankje, het boek, de zon en de rust waren voldoende om mij een gevoel van vervulling te geven. De online wereld was niet uit mijn hoofd verdwenen, wel de behoefte om daar op dat moment, deel van uit te maken. (En de paradox van het blogleven is natuurlijk dat ik er nu – indirect – nog steeds over blog als voorbeeld voor niet-bloggen.)

Illustratie: Emma Ringelberg

Een leven zonder bloggen, natuurlijk is het mogelijk. Toch wil ik niet zo ver gaan. Ik vind het veel te leuk om stukjes te schrijven, te reageren op andere blogs en een dialoog te voeren met lezers van mijn blog. Maar dat kan ook met mate. Laat het ritme van het leven de flow van je blog bepalen, niet andersom.

Daarom ga ik het vanaf nu als volgt aanpakken: ik ga schrijven vanuit behoefte en plezier. Niet vanuit verplichting of een misplaatst gevoel van druk. Niemand zegt de blogger dat hij moet bloggen, behalve het stemmetje in zijn hoofd. Dat stemmetje ben je zelf.

Dit is mijn blog, dus dit is mijn visie op de wereld. Like it or not, I don’t care.

Nieuwe rubrieken
Natuurlijk heb ik mijn vrije tijd wel nagedacht over mijn blogje en welke kant ik ermee op wil gaan. Ik heb een paar nieuwe rubrieken bedacht waar ik graag mee aan de slag wil. Ik blijf schrijven over strips, want daar ligt mijn hart. Ik breng graag boeiende beeldverhalen en stripmakers onder de aandacht, want ik vind dat dit moet gebeuren. Er kan immers niet aandacht genoeg zijn voor strips. Ook zal ik heus nog wel stripnieuws brengen als ik het boeiend en relevant vind, maar een echte nieuwssite zal dit blog nooit worden. Voor de typische stripnieuwtjes zijn al genoeg blogs in de wereld.

Net als voorheen zullen post over film, animatie en het bloggen ook voorbijkomen, evenals een persoonlijk verhaal. Want persoonlijkheid is wat een blog maakt of breekt. Dit is mijn blog, dus dit is mijn visie op de wereld. Like it or not, I don’t care.

De frequentie van de posts hangt helemaal af van de hoeveelheid zin die ik voel en de tijd die ik beschikbaar heb. Verder zie ik wel welke kant het op gaat. Ik ben benieuwd naar het komende blogjaar en naar de weg die ik af ga leggen. You’re welcome to join me.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Martin Wisse ,

    Gefeliciteerd, een blog zes jaar vol houden is een hele klus en het is niet vreemd dat je het af en toe beu bent. Ik hoop dat je toch veel over strips blijft schrijven, want ik heb nog echt geen beter Hollands blog gevonden dat erover gaat. (Suggesties zijn welkom).

    Voor de rest ben ik het helemaal met je eens, je moet schrijven over waar je zelf achter staat, je geen zorgen maken over wie het allemaal leest en of de leescijfers wel omhoog of niet. Dat levert toch de leukste blogs op.

    • Michael Minneboo ,

      Merci, Martin. Binnenkort ga ik dieper in op stripblogs, maar voor nu kan ik je het volgende rijtje aanraden: stripturnhout.be voor stripnieuwtjes en andere berichten; stripster.eu voor stripnieuws. Ook raad ik je graag http://www.stripelmagazine.be/ en stripspeciaalzaak.be aan. De Belgen en strips… ach daarover hoef ik jou niets uit te leggen 🙂

      Soms publiceren we ook wat nieuws en andere striprelevante content op het stripblog van Zone 5300. Daar staan ook de recensies van Peter Moerenhout, die ook een aardig blog heeft. Eeder schreef ik al over bloggende stripmakers.

    • Michel ten Hoove ,

      Kijk, dat is nog eens een betoog. Goed van je dat je opnieuw piketpaaltjes gezet hebt. Zelf heb ik geen sabattical afgekondigd, maar het feit dat ik al sinds 31 mei niet meer geblogd heb kan je ook gerust als een soort van sabattical opvatten. Maar binnenkort is de blogpauze voorbij.

      • Michael Minneboo ,

        Waarom ben je na mei gestopt? Had je geen zin of geen tijd meer?

      • Peter de Kock ,

        Dit zijn de dingen waar we het vanmiddag over hadden: de steen in de vijver, de rimpeling door ons universum, de bijdrage aan het wortelnet van het Chinese bamboe. Meetbaar is het niet , voelbaar wel. Bedankt voor dit mooie en eerlijke stuk Michael: eerlijk is het nieuwe goud.

      • Josephine ,

        Ik kan alleen maar glimlachen 🙂

        • JoGnet ,

          Ik wens je veel plezier toe, in jouw tempo en in alle persoonlijke vrijheid die je hebt verworven !

          “… want ik dat dit moet gebeuren…” Bedoel je ‘vind’ of misschien ‘weet’ ?

          • Michael Minneboo ,

            Ik bedoelde inderdaad ‘vind’. Merci!

          • Jeroen Mirck ,

            Mooi om te zien hoe je gedachten hierover steeds meer vorm krijgen. We hadden het er laatst in Utrecht over: het is een herkenbaar probleem, waar ik zelf ook tegenaan hik. Hoe wil je bloggen, waar doe je het eigenlijk voor, wat wil je bereiken? Overigens geloof ik wel degelijk in personal branding, alleen moet je het niet als een dwangbuis zien. Dat is het paard achter de wagen spannen (en ja, dat doen te veel mensen/bedrijven): het gaat om jou, niet om je blog. Vertel gewoon wat je doet, dan doe je ook gewoon aan personal branding, maar dan zonder de druk die sommigen zichzelf opleggen. Een vakantieperiode is ideaal om die dwang af te schudden. Ik heb zelf geen sabbatical, maar blog deze zomer wel minder vaak, en korter, en meer met beeld, en niet obligaat zoals ik dat de vorige keer ook deed met hetzelfde onderwerp. Gewoon: soms even minder, of soms even niet. Schrijven vanuit behoefte en plezier, heerlijk!

            • Michael Minneboo ,

              Het grappige is dat ik de blogpost al geschreven had toen we elkaar spraken in Utrecht. Het zijn inderdaad ideeen die al een tijdje door mijn hoofd spoken. Net als bij jou overigens. Ik denk dat iedere serieuze blogger zichzelf die vragen geregeld stelt. Wat dat betreft zijn wij bloggers maar een typisch volkje. Wat mij zo tegenstaat bij mensen die aan personal branding doen is dat ze zo hoog van de toren over zichzelf blazen. Vaak twitteren ze alleen hun reeks successen en gebruiken ze social media om een eenzijdig beeld van zichzelf neer te zetten. Oh, wat zijn ze toch succesvol en druk, bla bla bla. Ik ben het met je eens dat er niets mis is met vertellen wat je doet en wat je voor mensen kunt betekenen, maar mijn inziens slaat het vaak door naar overdadige zelfpromotie. Ik zit daar als facebook- of twittervriend niet op te wachten.

              • Jeroen Mirck ,

                Klopt Michael, maar die opscheppers had je vroeger in het pre-Facebook-tijdperk ook al. En wat deed je daarmee? Daar luisterde je na verloop van tijd niet meer naar. Datzelfde overkomt de snoevers op Twitter en Feestboek ook. Af en toe een succesje melden is leuk, de hele tijd jezelf een veer in de kont steken is sneu en doorzichtig. Ik ken veel ‘goeroes’ die keihard worden uitgelachen. Dat hebben ze over zichzelf afgeroepen.

            • Menno ,

              Herkenbaar, dude.
              Ikzelf blog in november ook alweer zes jaar (mijn eerste post voor de niet tere zieletjes: http://www.mennomail.nl/2006/11/21/19/), maar de frequentie is ook drastisch afgenomen. Ik blog alleen nog maar als ik zin heb (doe ik al jaren, Michael ;)), maar ik zal het ook nooit opgeven. Daarvoor is mijn domein te waardevol.
              Maar wijs besluit. Ik blijf je volgen!

              • Michael Minneboo ,

                Thanks, Menno.
                Je hebt dan ook een toffe domeinnaam. Erg origineel vind ik. Ik heb wel het idee dat je deels je blogkruit verschiet door vaak dingen op Facebook te plaatsen. Soms zet je daar dingen die ook goed op mennomail.nl geplaatst zouden kunnen worden. Of zie jij dat anders?

              • Jules ,

                Komt mij ook bekend voor. Laten we er inderdaad weer van gaan genieten!
                Cheers!

                • JeroenMirck.nl » Blog Archive ,

                  […] in mijn vakantie. Blog je om het bloggen of omdat je werkelijk iets te zeggen hebt? Mijn vriend Michael Minneboo worstelt met diezelfde vraag en wil na de zomer (en een sabbatical van enkele maanden) helemaal […]

                  • Blogvraag #1 : Michael Minneboo ,

                    […] video's Recente artikelenBlogvraag #1Tim kan de boom inZes jaar bloggen: Opnieuw beginnenVideo: Ondertussen in MiddelburgDe mensheid is gek Michaels FotodagboekStreet art […]

                    • Facebook liegt! : Michael Minneboo ,

                      […] Nu schreef ik laatst al over hoe de vind-ik-leuk-cultuur me begint tegen te staan, maar als die ‘likes’ van je vrienden ook nog eens fake zijn, is het einde zoek natuurlijk. Want stel dat er op eens op een profiel verschijnt dat ik het CDA leuk vind. Of nog erger: de PVV! Of voetbal. Of Jantje Smit. Getverdemme…! Ik moet er niet aan denken. Dat gaat je ook nog vrienden kosten. Of vriendverzoeken opleveren van mensen waar je helemaal niet op zit te wachten. […]

                      • Blogvraag #3 : Michael Minneboo ,

                        […] Mirck on Blogvraag #2Jeroen Mirck on Blogvraag #2Facebook liegt! : Michael Minneboo on Zes jaar bloggen: Opnieuw beginnenMichael Minneboo on Blogvraag […]

                        • Zeven jaar bloggen : Michael Minneboo ,

                          […] Zes jaar bloggen: Opnieuw beginnen […]