Als ik toch eens rijk was… 3

Er kwamen wederom leuke reacties binnen op het tweede deel in deze reeks. De vraag waar je zou willen wonen, mocht geld geen bezwaar zijn, prikkelde de fantasie. En dat was precies de bedoeling.

Vandaag zie ik dankzij de bij elkaar gefantaseerde 10 miljoen euro een oplossing voor een terugkerend probleem.

Iedere dag staat hij voor de deur bij de supermarkt, in weer en wind. Onder zijn dikke muts een verweerde kop waar het koude winterweer is in gaan zitten. De daklozenkrant onder zijn arm, mensen vriendelijk begroetend die de supermarkt inlopen. Dit zijn z’n potentiële klanten. Geen onvriendelijk gezicht, al heeft hij, net als veel ex-Oostblokkers iets melancholisch.

Ik vind het verschrikkelijk om langs hem te moeten als ik boodschappen ga halen. Boodschappen doen vind ik een van de vervelendste klussen die er zijn, mede dankzij het personeel van de Albert Heijn. Daar bedoel ik vooral de vakkenvullers mee die je een onwelkom gevoel geven door net te doen alsof al die klanten maar in de weg van de schappen staan, waardoor ze hun werk niet kunnen doen.

Maar iedere keer dat je de supermarkt instapt geconfronteerd worden met het feit dat anderen het slechter dan jij hebben, maakt de tocht naar de winkel nog zwaarder. Waarom moet ik telkens op gewezen worden dat deze man dakloos is en de hele dag buiten staat in de hoop krantjes te verkopen? Moet ik me daar schuldig over voelen? Het kan natuurlijk, dat dit precies de bedoeling is, maar dan zou ik me ook moeten bekommeren over hongersnood in Afrika, of onderdrukking van de vrouw door radicale islamieten of ander onrecht waar ik geen invloed op kan uitoefenen. Kortom, dat is onbegonnen werk.

Daarom, als ik 10 miljoen zou winnen, dan zou ik zijn hele oplage in een keer aanschaffen in de hoop dat hij een tijdje niet meer voor de deur hoeft te staan. Sterker nog: ik geef hem een paar maanden huur. Dan zit hij er even warmpjes bij.

Natuurlijk is dat onmogelijk. Zodra deze guitige ex-Oostblokker onderdak heeft, staat er gewoon weer een andere dakloze met de krant in zijn hand. Met een beetje geld los je het probleem immers niet structureel op.

Dat geldt mijns inziens voor bijna alle goede doelen. Niet alleen een bodemloze put, ook blijkt in de praktijk nog eens dat goede doelenorganisaties het geld beleggen in foute bedrijven. Help je met je bijdrage werkelijk minderbedeelden in de wereld, of wordt er met het geld een corrupt regime gefinancierd of worden er fijn clusterbommen van aangeschaft? Als we het boek De Crisiscaravaan mogen geloven, en laten we dat gemakshalve toch eens doen, kunnen we het goede doelen-circus beter afschaffen. Hier legt auteur Linda Polman nog de strekking van het boek uit.

Voor het supermarktprobleem biedt 10 miljoen wel uitkomst. Met dat geld in de pocket hoef ik namelijk nooit meer zelf naar de supermarkt. Ik kan mijn boodschappen thuis laten bezorgen. Dan is meteen het probleem met die vakkenvullers ook opgelost.

Zou jij je (een deel van) je 10 miljoen aan een goed doel schenken? Zo ja, welk doel zou dat dan zijn?

Wordt volgende week maandag vervolgd, tenzij er belangrijk stripnieuws te melden is die dag.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • madbello ,

    Wat kunnen mensen anders zijn. Ik vind het altijd een feest om uitgebreid boorschappen te doen, goddank dat ik het sowieso kan, toch!? Nee maar echt! Vind het echt een feest om elke keer in een nieuwe super te snuffelen naar nieuwe producten en kijken wat voor troep ze daar allemaal in stoppen. Ben altijd nieuwsgierig naar nieuwe producten die ik nog niet ken.

    • Michael Minneboo ,

      Misschien heb je aardiger personeel bij je in de supermarkt? Maar los daarvan, ben ik inderdaad geen fan van boodschappen doen. Alleen als het om nieuwe strips en andere boeken gaat, dvd’tjes of cd’tjes ben ik ervoor te porren.

      • madbello ,

        Ik ga meestal bij de Lidl, soms Jumbo en ah en vooral de Haagse markt, maar denk niet dat ze aardiger zijn en verwacht eigenlijk ook niet dat ze het zonnetje in huis zijn met dat werk dat ze doen. Het zit eigenlijk niet in de Nederlandse mentaliteit die overdreven gastvrijheid zo als in Amerika, denk ik maar.

        • Michael Minneboo ,

          De vakkenvullers hoeven wat mij betrreft niet meteen slingers op te hangen als er een klant komt, maar deze klant rustig uit het vak laten pakken wat hij nodig heeft, zonder dat een vakkenvuller in de weg blijft staan, de klant negerend en ondertussen lekker verder kletsend met een andere collega, dat zou het gevoel van ongewenst te zijn wel minder groot maken. Daar wil ik niet mee zeggen dat alle vakkenvullers zo zijn, nee, er zitten ook goede tussen, alleen kom ik die bij de AH bij mij in de buurt verdomd weinig tegen.

          • madbello ,

            Dat is dan het voordeel van de Lidl en Aldi, geen vakkenvullers. Daar worden hele pallets tegelijkertijd geplaatst, het enige nadeel is dat je voor de heftruck opzij moet springen 🙂

            Personeel is inderdaad erg buurt afhankelijk, dat is hier ook in Den Haag te merken.

            • Michael Minneboo ,

              Dat lijkt me erg avontuurlijk shoppen, met die heftrucks 🙂

    • Peter de Kock ,

      Ik zou wel wat interessante projecten (nee, geen projecten in de zin van waar @Jooper over schreef op zijn blog) willen sponsoren. Kleine ondernemersactiviteiten die maatschappelijk bijdragen en zo, mensen die het lef hebben hun idee voor een menselijke wereld te verwezenlijken.

      • Michael Minneboo ,

        Ha!Ha! Ja, prachtige blogpost van Jooper. Voor de geinteresseerden, zie http://www.jooper.nl/?p=4013

        Aan wat voor soort projecten zit je te denken? Kun je een voorbeeld geven?

        • Peter de Kock ,

          @Michael: dan denk ik toch weer aan het project ‘human upgrade’, waarin mensen (ik dacht eerst aan kunstenaars maar eigenlijk kan iedereen er aan meedoen) tot uitdrukking brengen wat menselijkheid voor ze betekent. En daar een expositie mee maken.

      • karin r. ,

        dat zei ik al meteen. dat ik een deel weggeef. ja, aan familie. niet iedereen heeft het breed.

        • Tweets die vermelden Als ik toch eens rijk was… 3 : Michael Minneboo -- Topsy.com ,

          […] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door meisievanmagdat, Michael Minneboo. Michael Minneboo heeft gezegd: Iedere dag staat hij voor de deur bij de supermarkt. Onder zijn dikke muts een verweerde kop http://bit.ly/hqJEPI […]