We zijn alweer bij de G van mijn Film ABC. De G van goede films, of in ieder geval: de films die ik goed vind en die mij op de juiste manier wisten te raken.

Ghostbusters (Ivan Rietman, 1984)

Ik ben zo gek op deze flick dat ik vorig jaar in New York speciaal de bibliotheek bezocht waar een van de scènes is opgenomen.

Ghostbusters is een origineel idee bedacht en opgeschreven door Harold Ramis en Dan Aykroyd, over een stel wetenschappers die hun brood proberen te verdienen met het vangen van spoken. Ze beginnen hun bedrijfje net op tijd, want Gozer de Gozerian staat op het punt om tot onze wereld toe te treden. En dat is niet best.

Het gevolg is een supergrappig script, voor die tijd indrukwekkende specialeffects en bij het opnieuw bekijken van Ghostbusters warme nostalgische gevoelens. Voor spoken ben ik nooit bang geweest, en samen met Peter Venkman, Ray Stantz, Egon Spengler en Winston Zeddmore kan ik hartelijk om hun doorzichtige verschijning lachen.

Daarbij bevat de film belangrijke datingtips, zoals deze:
‘There is no Dana, there is only zuul!’

Pas maar op, voordat je het weet blijkt je date bezeten te zijn door een of ander bovennatuurlijke poortwachter. Gij zijt gewaarschuwd.

The Good, The Bad and The Ugly (Sergio Leone, 1966)
De titel mag dan ook verwijzen naar de drie belangrijke hoofden van wijlen Balkenende IV, maar daar draait deze ultieme spaghettiwestern natuurlijk niet om. Al vindt regisseur Martin Koolhoven deze film van Sergio Leone niet exemplarisch voor de spaghettiwestern omdat:

Die films zijn niet representatief voor de 600 andere spaghettiwesterns die er zijn gemaakt. Meestal “kleine” films, gemaakt met beperkte budgetten. Django van Sergio Corbucci is archetypischer en is ook heel invloedrijk geweest. Het gaat er allemaal veel harder, gemener en smeriger aan toe. Het aantrekkelijke van de spaghettiwestern is dat die niet volgens de normale morele codes van Hollywood zijn gemaakt. (Zie dit artikel op Cinema.nl.)

Dat zal dan wel: ik vind The Good, The Bad and The Ugly gewelddadig genoeg, en een prachtig verhaal over een mysterieuze revolverheld – mooi ouderwets woord is dat trouwens – gespeeld door Clint Eastwood. Samen met twee vreemdelingen, de slechterik (Eli Wallach) en de lelijke (Lee van Cleef) probeert hij een fortuin aan gestolen goud op te sporen. Maar hoe betrouwbaar zijn dieven? Hun zoektocht leidt naar een van de beste climaxen uit het western genre.

www.youtube.com/v/13EUXqIwDkQ

Ghost World (Terry Zwigoff, 2001)

Toen ik de trailer van Ghost World voor het eerst zag, dacht ik dat de film geen bal aan zou zijn. Zo zie je maar hoe een slechte trailer kan bedriegen, want deze stripverfilming is het kijken meer dan waard. Dankzij een gevat script, interessante personages en prima vertolkingen van Thora Birch, Steve Buscemi en Scarlett Johansson voordat ze een echte seksbom werd. (Wordt dat woord nog wel eens gebruikt eigenlijk, ‘seksbom?’ Klinkt als een moslimterroriste in burkini.)

Het is vooral het einde dat deze film magisch maakt. Als Enid de stad verlaat en het verhaaltje uitrijdt in een bus die al jaren is opgeheven. Mooi statement over eigenheid en over je eigen weg in slaan. Overigens is de strip van Daniel Clowes waar de film op gebaseerd is, ook heel goed.

The Graduate (Mike Nichols, 1967)

Er zijn van die films die je altijd bijblijven en je keer op keer kunt zien. The Graduate is voor mij zo’n film. Deze flick van Mike Nichols was mijn eerste kennismaking met acteur Dustin Hoffman en de muziek van Simon & Garfunkel.

The Graduate is een boeiende klassieker die gaat over het verzet tegen de oudere generatie: Benjamin Braddock (Dustin Hoffman) valt na zijn studie in het spreekwoordelijke zwarte gat. Hij leeft in een vacuüm van verveling: dagenlang dobbert hij rond op een luchtbed in het zwembad, zoals hij doelloos door het leven drijft. Benjamins toekomstplannen zijn vaag: ‘Ik wil dat mijn toekomst ánders is’, vertrouwt hij zijn vader tijdens zijn afstudeerfeestje toe. Ondertussen verleidt Mrs. Robinson (Anne Bancroft), en krijgt hij een verhouding met deze oudere vrouw terwijl hij liever een relatie begint met haar dochter Elaine (Katharine Ross). Als hij een einde aan de affaire maakt is Mrs. Robinson het daar natuurlijk niet mee eens en ze zal er alles aan doen om de relatie tussen Benjamin en Elaine te stoppen.

De kinderen willen voor zichzelf een ander leven dan hun ouders die vast zitten in een standaardleven en ongelukkig huwelijk – gedoemd om tot het einde der tijden samen te blijven. Elaine trouwt met een ander, een jongen die wél door haar ouders als ideale schoonzoon wordt beschouwd, maar kiest na de huwelijksvoltrekking alsnog voor Ben.

Het venijn van The Graduate zit aan het einde, want het is nog maar de vraag of Benjamin en Elaine het lot van hun ouders kunnen ontlopen. Wanneer Benjamin Elaine voor het huwelijksaltaar heeft weggeroofd, rijden ze weg in de bus, hun toekomst tegemoet. Het is echter de vraag of ze de valkuilen waarin hun ouders zijn gestapt kunnen vermijden. Als de spanning van het moment uit hun lijven is weggeëbd, zwijgen ze, alsof ze elkaar niets meer te vertellen hebben. Het nummer ‘The Sound of Silence’ onderstreept dit idee.

Groundhog Day (Harold Ramis, 1993)
De tweede film met Harold Ramis en Bill Murray in deze aflevering van mijn film A-Z, dit keer ook geregisseerd door Ramis. Stel je eens voor dat je de ergste dag van je leven telkens overnieuw moet beleven. Bill Murray, die weerman Phil Connors speelt die voor het vierde achtereenvolgende jaar moet afreizen naar Punxsutawney, Pennsylvania, om te zien of de bosmarmot zijn gezicht laat zien of niet, maakt er maar het beste van, krijgt er op den duur lol in en verovert het hart van Andy MacDowell.

Het verhaal gaat natuurlijk over een man die langzaam zijn karakter moet aanpassen en soms zijn daar bovennatuurlijke narratieve middelen voor nodig. Bill Murray speelt perfect de cynische (weer)man die zich niets laat wijsmaken. Een rol die hem op het lijf geschreven is en doet denken aan personages als Frank Cross uit Scrooged. De laatste jaren is er een echte Murray revival, waarin hij tot mijn vreugde ook andere kanten van zijn acteertalent toont.

Groundhog Day won onder meer een BAFTA Award voor beste script, een British Comedy Award voor beste filmkomedie en een Saturn Award voor beste actrice (Andie MacDowell). In 2006 werd de film aan het Amerikaanse National Film Registry toegevoegd vanwege de culturele, historische en esthetische waarde van de film.

Hoewel de film dus over een herhalende dag gaat, is hij mij nog niet gaan vervelen.

Bekijk deze scènes maar eens:



Volgende week de filmtitels die met een H beginnen.  Maar eerst wil ik natuurlijk van jullie horen welke G-films jullie favorieten zijn en waarom.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Peter te Riele ,

    Ik zou op z’n minst Gandhi willen toevoegen. Een film die op mij een onuitwisbare indruk heeft gemaakt en ook nu nog revolutionair is om geweldloze weerbaarheid in te zetten. Meer nodig dan ooit: dat mensen opstaan en voor zichzelf en anderen op komen.

    • Michael Minneboo ,

      Gandhi van Richard Attenborough zag ik toen ik heel jong was. Te lang geleden voor een duidelijk beeld. Gaat ook op de lijst van nog te zien. Bedankt voor de tip, Peter!

      Ik vond Chaplin van Attenborough erg goed. Robert Downey Jr. speelt daarin de bekende filmmaker/regisseur en doet dat zeer overtuigend. Misschien had ik die nog bij de C moeten zetten… hmmmmmm….

    • Aukje ,

      Leuk en goed rijtje films, kan me er erg in vinden. Welke ik mis in dit rijtje en bij mij topfavoriet is, is The Green Mile. Wat een vreselijk goede film en wat heb ik gehuild!

      • Michael Minneboo ,

        Ook een goede inderdaad. Indrukwekkend spel van reus
        Michael Clarke Duncan.

        Bijzonder aan het verhaal vind ik ook dat Stephen King zichzelf had voorgenomen om het boek in serie uit te brengen zonder precies te weten waar hij naar toe wilde.

      • Menno ,

        Good Bye Lenin was erg fijn.
        Voorts ben ik het met je eens wat betreft Groundhog Day. Superfilm.

        • Michael Minneboo ,

          Goodbye Lenin niet gezien. wel Das leben der anderen – aangenaam kijkvoer.

          Voor Groundhog Day kun je me bijna iedere dag wakker maken, maar dat geldt ook voor alle films uit mijn A-Z. Anders zouden ze er niet in staan:)

        • Peter de Kock ,

          The Game met Michael Douglas. Onlangs nog op tv gezien voor de derde keer en het blijft spannend. Verder alle films die beginnen met ‘Le Gendarme…’ met Louis de Funes.

          • Michael Minneboo ,

            Grappig: Mijn vriendin had het gister nog over The Game: ‘Moet je die er niet bij zetten?’. Eigenlijk wel, want ik vond die ook erg goed.Maar gaf uiteindelijk de voorkeur aan deze vijf. De Gendarme-films van de Funes kunnen mij minder bekoren, maar dat zal een smaakkwestie zijn 🙂 Overigens: verrassende keuze, Peter!

          • karin r. ,

            Guernsey. mooie beelden, mooi geacteerd alleen beetje lang verhaal. ..

            (vergat ik toch bij de C te vermelden: Coffee & Cigarettes! tss!)

            • Michael Minneboo ,

              Die heb ik nooit gezien. Ik had wel een poster van die film aan de muur hangen, vanwege die prachtige blote rug.

              Coffee & Cigarettes van Jim Jarmusch: leuke collectie koffie en gesprek-films inderdaad. Ga ik van de week maar weer eens opzetten.

            • Peter te Riele ,

              Een andere geweldige G-film vind ik Good Will Hunting. Superscenario, sterke acteurs en een geweldige dialogen. Mooie film over hoogbegaafdheid: een gave en een handicap.
              Ook een mooi nadenken over talenten en hoe je ermee om hoort te gaan. Waar draait het in het leven eigenlijk om: succesvol zijn, een carrière, status, de liefde. Welke plicht heb je eigenlijk en naar wie?
              Michael, voor de ‘G’ heb je het voor een top 5 veel te moeilijk. Ik zou (bijna) niet kunnen kiezen.

              • Michael Minneboo ,

                True: Good Will Hunting was zeker niet slecht en het verhaal er achter is bijzonder: Dat Ben en Matt in een zelf geschreven script speelden en dat het hele project hun carriere een jumpstart gaf.

                Ik doe er bewust maar vijf, anders is het einde zoek. 🙂

              • elsbeth ,

                jaaaa good will hunting die wou ik ook zeggen. the graduate is echt een klassieker. ik kende eerst het boek, van Charles Webb (wist ik niet uit mn hoofd, zie ik hier in de kast) en dat lijkt echt wel een filmscript, bijna alleen maar dialoog.

                • Michael Minneboo ,

                  Dat boek The Graduate heb ik nooit gelezen. Is de film een trouwe adaptatie?

                • elsbeth ,

                  boek is echt heel dun (wordt veel gelezen op middelbare school) en wel ok, maar niet heel boeiend als je film al hebt gezien. is volgens mij redelijk trouwe adaptatie

                  • Michael Minneboo ,

                    In dat geval laat ik het boek even liggen en kijk ik liever de film nog eens 🙂

                  • Crumb bij Horizontaalverticaal : Michael Minneboo ,

                    […] van de meest eigenzinnige Amerikaanse undergroundtekenaars gedraaid. Terry Zwigoff, die later ook Ghost World regisseerde, maakte de […]

                    • Crumb bij Horizonverticaal : Michael Minneboo ,

                      […] van de meest eigenzinnige Amerikaanse undergroundtekenaars gedraaid. Terry Zwigoff, die later ook Ghost World regisseerde, maakte de […]