Posts Tagged ‘Brugge’

Spider-Man bij de Striep en FNAC

Wednesday, August 16th, 2017

Mijn boek Mijn vriend Spider-Man is gelukkig ook op verschillende plekken in België te koop.

Axel Watteeuw, in betere kringen beter bekend onder de naam 80s Geek, stuurde me laatst deze leuke plaatjes op.

Mijn vriend Spider-Man bij de Striep, aan Katelijnestraat 42, 8000 in Brugge:


Het is lang geleden dat ik in Brugge was. Ik verkeerde er ooit een vakantie met de Mijke uit het boek. Toepasselijk dus dat Mijn vriend Spider-Man daar nu te koop is, ook al speelt er geen scène in deze rustieke, Belgische stad.

Daarbij moet ik bekennen dat ik bij Brugge tegenwoordig vooral aan de gevatte gansterfilm In Bruges moet denken. Heb meteen zin om die film weer eens te kijken.

Bij FNAC in Gent staat Mijn vriend Spider-Man gezellig in de comicskast. Een prima plek:


Deze winkel van de keten FNAC vind je aan Veldstraat 88 te Gent. Ik vind het fijn dat mijn debuut te koop is bij een warenhuisketen als FNAC waar veel mensen over de vloer komen. In Nederland is dat helaas niet het geval voor Bruna en AKO. Maar goed, België is als land natuurlijk al veel meer gefocust op strips. Meer dan in Nederland in ieder geval.

Overigens was Axel ook een van de sympathieke bloggers die een recensie over het boek schreef. Thanks, Axel!

In Bruges: Ethiek, moord en een grimlach

Sunday, July 13th, 2008

In Bruges draait om twee huurmoordenaars die na een fout gelopen klus in Dublin van hun baas moeten onderduiken in Brugge te België. Daar brengen ze de dagen door met sightseeing.

Terwijl Ray (Collin Farrell) niet eens dood aangetroffen zou willen worden in deze Middeleeuwse toeristenval, geniet de oudere Ken (Brendan Gleeson) met volle teugen van de historische panden en grachtjes.

Rays bokkige humeur klaart echter op als hij een date weet te versieren met de aantrekkelijke Chloe (Clemence Poesy). Hij ontmoet haar op de filmset van een pretentieuze surrealistische flick waarin een lilliputter (Jordan Prentice) de hoofdrol speelt.

Grauw geweld met humor
Tot zover de opzet van het verhaal, want In Bruges is een zeldzaam verrassende film waarover je zo min mogelijk moet weten voordat je de bioscoopzaal ingaat (of je download aanzet – foei!). Het woord gangsterfilm roept enkele standaardassociaties op: het beeld van de stereotype familiebedrijven der spaghettivreters dringt zich meteen op, of de onderwereld van de coole – Tarantino-eske gangster. Wat betreft de typische Hollywood gangsterfilms van tegenwoordig dan; de Engelse gangsterfilm kent vooral veel grimmigheid à la Get Carter (Mike Hodges, 1971), maar ook een flinke dosis wrange humor. Regisseur en schrijver Martin McDonagh tapt vooral uit het laatste vaatje en mengt op voortreffelijke wijze humoristische invallen met grauwe geweldsdaden. De luchtigheid gaat overigens nergens ten kosten van de geloofwaardigheid van de personages. Hun zielenroerselen vormen het pompende hart van de film.Ethiek en moord
Quentin Tarantino toonde in Pulp Fiction indertijd een vernieuwend beeld van twee gangsters tijdens hun dagelijkse routine. Op weg naar het huis van hun slachtoffers hadden ze gesprekken en discussies over alledaagse zaken – gesprekken zoals alle collega’s die normaliter voeren. McDonagh laat zijn gangsters filosoferen over de ethiek van hun vak: wie het leven van anderen eindigt voor geld heeft naar zichzelf toe immers heel wat te verantwoorden. Daarnaast handelen de gangsters volgens de regels van een erecode die bijna kinderachtig aandoet, maar op een surrealistische wijze toch klopt binnen de gepresenteerde verhaalwereld. Het is niet voor niets dat de hoteleigenares (Thekla Reuten) op een gegeven moment opmerkt dat Harry (Ralph Fiennes) – de groteske opdrachtgever van Ray en Ken – zich gedraagt als een opgeschoten jochie.

Theatraal
Regisseur Martin McDonagh maakte eerder de korte zwarte comedy Six Shooter (1995) waar hij een Oscar voor kreeg. Ook schreef hij prijswinnende toneelstukken. In Bruges is dan ook theatraal in opzet en uitvoering – in de climax van het verhaal komen de verschillende levenspaden en plotlijntjes mooi samen. Brugge wordt schilderachtig neergezet en vormt een karakter op zichzelf.

De gevarieerde cast van onder andere Ieren, Engelsen, Fransen en Hollanders is voortreffelijk. Colin Farrell leunt in zijn performance erg op zijn wenkbrauwen, maar speelt des ondanks zijn beste rol sinds Phone Booth (Joel Schumacher, 2002). Door zijn vertolking is huurmoordenaar Ray sympathiek, grappig en heeft hij bijna iets onschuldigs.En dat is alles wat ik over In Bruges zal zeggen. Kijken maar.

Deze bijdrage is ook op EeuwigWeekend.nl gepubliceerd.