Als ik lees wat je tegenwoordig allemaal moet doen om Instafamous te zijn, denk ik: geef mijn portie maar aan fikkie. Niet alleen kun je karrevrachten aan volgers en likes kopen om je account op te waarderen, ook zijn er speciale instagroepen of comment pods.

De NOS, oftewel hun vloggersplatform Mashup, besteedde daar zaterdag aandacht aan:

[W]ie niet wil kopen, zijn er alternatieven. Veel instagrammers zitten bij elkaar in zogenaamde instagroepen, of comment pods. Als ze een bericht plaatsen, gooien ze dat in die groepen, en gaat iedereen elkaars berichten liken en commenten. Het idee is dat het algoritme je beter oppakt als je in de eerste 20 tot 30 minuten veel interactie hebt.

In die groepen gelden soms strenge regels, zoals binnen 24 uur reageren met minstens drie woorden en mét een emoji. Houd je je niet aan die regels, dan vlieg je er zo uit. “Ik werd helemaal gek”, zegt Sophie May (116.000 volgers) die héél even in zo’n groep zat, maar er snel weer uitging. “Die meiden sturen om de 3 minuten een foto in, dat gaat de hele dag door.”

Lekker dan.

Droom
Misschien heb ik er ooit wel eens over gedroomd dat mijn blog mij roem en aanzien bracht. Dat ik via het web een bekende schrijver zou worden. Een blogger die overal werd uitgenodigd, gratis spullen kreeg opgestuurd en weet ik veel wat nog meer. O ja, en groepies natuurlijk.

(Aangezien ik een relatie heb, zou dat laatste niet erg gewaardeerd worden, vermoed ik.)

Of, praktisch: dat ik geld zou verdienen met mijn blog zonder mijn journalistieke integriteit in te moeten leveren omdat ik te commercieel zou worden en daarbij ook nog eens advertenties zou plaatsen.

Bloggen voor geld. Ha, op dit moment is het bijna niet eens mogelijk om rond te komen van de journalistiek!

Kortom, van die droom is weinig terechtgekomen. Op Instagram heb ik nu 523 volgers, op Twitter ruim 1200. Dat valt in het niet bij de beroemde instagrammers die in de reportages van Mashup aan het woord komen. Ik zie mezelf echter geen volgers en likes kopen. En zo’n comment pod lijkt me ook de hel.

Fake en te gelikt
Daarbij valt het me op dat die instameiden er zelfs voor de camera van de NOS uitzien alsof ze ieder moment hun rondje op de catwalk moeten maken.

Veel foto’s op Instagram zien er ook uit alsof ze uit een modecatalogus komen. Zwaar gestileerd, allemaal met dezelfde sfeer zodat ‘het merk’ duidelijk naar voren komt. Een van de instagrammers in de video’s klaagt ook dat het zoveel tijd kost om al die foto’s te photoshoppen. Daar wil ik niet op afgeven hoor, want mensen moeten doen waar ze zichzelf goed bij voelen. En als ze zo flink geld binnenhalen, more power to them.

Maar geef mij maar echt. Of zo echt mogelijk. Echt internet. Internet écht.

Bovendien wil ik gewoon bezig zijn met die paar dingen die mij boeien en niet met wat anderen eventueel zouden willen lezen of zien. Kortom, ik wil mijn eigen weg volgen. Of die weg nu in de marge zit of niet.

Geef mij maar gezellige geeks die covers delen van de comics die ze die week hebben gekocht, of omdat er die dag een specifiek thema is afgesproken. Geef mij maar foto’s van action figures, of, zoals nu eindelijk weer lekker kan: vallende herfstbladeren. Fanart, stripplaatjes die men tof vindt. Filmframes van je favoriete cinematografische hoogte- en dieptepunten. En foto vanuit een huis omdat de zon zo fijn ondergaat en de wereld warm kleurt. Zonder filter. Zonder photoshop. En zonder zes lagen make-up.

Bron: colenoapparel.tumblr.com

Ongetwijfeld zou ik meer volgers scoren als ik me op alle kanalen bij een specifiek thema zou houden. Als ik alleen zou bloggen over strips op mijn site, en als ik voor ieder thema een apart instagramaccount zou aanmaken. Dat vind ik echter te veel gedoe, maar het is wel iets waar ik meer rekening zou kunnen houden.

Aan de andere kant: ik ben superblij met het aantal mensen dat mijn posts leest, of dat naar mijn instafoto’s kijkt. Meer mag altijd, maar het is mij nooit om de kwantiteit te doen geweest. En daarbij heb ik echt genoeg lezers op mijn blog om door uitgeverijen als serieus medium gezien te worden. Ze sturen mij hun uitgaven op, vaker ongevraagd dan gevraagd.

Strips blijft nu eenmaal een niche-medium, en dat geldt voor veel films die ik mooi en boeiend vind ook. Toch, de mensen die van strips houden, weten mijn werk online goed te vinden en vaak te waarderen.

Meer kan deze journalist zich dus niet wensen…

Nou ja, behalve meer betaalde opdrachten over de onderwerpen waar ik graag over schrijf. Toch maar eens wat make-up op doen dan en guitig in de camera kijken?

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Axel ,

    Dit is een prachtig stukje. Absoluut. Volg je daar ook wel in.
    Mag ik het liken en sharen? Of is that not done?

    • Michael Minneboo ,

      Haha, nee hoor, deel en like maar. It’s all good.

      • Axel ,

        Michael, we vallen in herhaling. Social Media moet leuk zijn, geen plicht. En als je echt die 10 000 followers wil, dan raad ik je aan wat meer potige selfies te plaatsen.

    • Johan Herrema ,

      Bij mij komt ook steeds meer de vraag naar boven: wat is het waard? Waarom is tegenwoordig een like, een hartje of een felicitatie op Facebook belangrijk? Voor mij is het antwoord: steeds minder. Een like is lekker makkelijk, en ik betrap mezelf erop uit beleefdheid te liken, of omdat ik al een tijdje de berichten van iemand niet meer heb geliked. Het zegt steeds minder over echte waardering.

      Voor mij geldt dat ik liever heb dat twee mensen persoonlijk tegen me zeggen dat ze m’n foto’s waarderen dan dat ik 50 likes op FB of Instagram krijg. Omdat die dan ook echt de tijd voor je werk hebben genomen en hebben opgeslagen wat je hebt gedaan. Het zal de leeftijd misschien ook wel zijn maar het ‘vind ik leuk-en’ vind ik steeds minder leuk, omdat het vluchtig en vlak is.

      • Michael Minneboo ,

        @Johan: Persoonlijk contact is altijd leuker. Ben ik met je eens. Het enige handige aan liken voor de vorm is dat je zo zeker weet dat je iets vaker de updates van die persoon in je tijdlijn ziet. Dit is een van de weinige manieren die ik ken om het algoritme van Facebook een beetje naar je hand te zetten, want zoals je weet laat Fakebook meer niet zien dan wel.

      • Jeroen Fellinger ,

        Mooi stukje weer. Kan me er goed in vinden! Ook over het hebben van meerdere instagram accounts. Vind ik eigenlijk alleen maar lastig. (ik heb er wel 2 -_-) Maar groupies wil ik wel hoor (~__^)
        En fijn dat ik tegenwoordig een berichtje via facebook krijg als hier een nieuwe blog is geplaatst. Is die social media toch nog nuttig!

        • Michael Minneboo ,

          @Jeroen: Ik plaats inderdaad plichtmatig linkjes door op Facebook om mensen op de hoogte te houden. Eerlijk gezegd heb ik daar een nogal liefde-haatrelatie mee. Maar Fakebook heeft die strijd vooralsnog gewonnen.

          Wat zou er gebeuren denk je als je je eigen werk ook gewoon op je instagramaccount plaats waar je nu ook al die leuke geeky-dingen op zet?