Minneboo leest: Giles sterft

Ik had het niet zien aankomen. Natuurlijk, ieder seizoen van Buffy the Vampire Slayer eindigt met het einde van de wereld. Of beter gezegd: met het proberen te voorkomen van de Apocalyps. Dus waarom zou seizoen 8, uitgegeven in even zo veel strip paperbacks, anders eindigen? Toch, de dood van Rupert Giles kwam onverwachts. Ik was geschokt!

doodvangiles

In Buffy the Vampire Slayer #39 draait Angel, onder invloed van een boosaardige entiteit, Giles de nek om. Het is een offer van de leermeester die Buffy al die jaren heeft bijgestaan. De schok van de dood van Giles brengt Buffy ertoe om de Seed of Wonder te vernietigen. Het voordeel hiervan is dat de toegang tot heldimensies is afgesloten. Het grote nadeel is dat alle magie uit de wereld zal verdwijnen.

Het hoe en waarom is eigenlijk niet wat mij schokte: het feit dat Giles stierf wel. Giles (gestalte gegeven door Anthony Stewart Head) is al sinds seizoen 1 de Watcher van Buffy. De echte vader van Buffy was voor het merendeel afwezig in de serie, dat maakte Giles tevens Buffy’s alternatieve vaderfiguur. Ik vond het altijd een sympathieke gast, juist omdat Giles zoals iedere ouder feilbaar bleek te zijn. Hij heeft zelfs in zijn jeugd gestoeid met zwarte magie, wat hem alles behalve een vlekkenloze reputatie gaf en bovenal tot een gelaagd en uitgediept personage maakte. We kenden hem niet alleen als de wijze man die alles weet over magie en de heldimensies (altijd handig als je een Vampire Slayer traint), maar ook als een volwassene die zijn rol in de wereld moest vinden toen Buffy steeds meer op eigen benen ging staan. Bovendien kon hij heel aardig zingen. Ik kende Giles al zo lang, het is alsof er een vriend is heengegaan.

Te cartoonesk
Ik zal hem zeker gaan missen, ook al werd de moord enigszins afgezwakt door het tekenwerk van Georges Jeanty. De kracht van de continuering van de televisieserie in stripvorm zit hem deels in het feit dat de acteurs goed zijn nagetekend. De stijl van Jeanty schommelt tussen realisme en een wat meer cartooneske tekenstijl, en juist daar wringt de schoen. Doordat Giles wat meer cartoonesk is getekend op het vierde plaatje (linksonder) wordt voor mij de afstand tussen realisme en hetgeen wordt afgebeeld groter, waardoor de inpakt van de daad minder hard aankomt.

Dat kan een bewuste keuze zijn geweest van de tekenaar, maar ik vind het vooral jammer, omdat Giles hierdoor meer een stripfiguur wordt en minder een mens van vlees en bloed. De stripversie komt daardoor verderaf te staan van het personage dat ik al jaren ken en waar ik me verbonden mee voel.

Mijn gevoel spreekt wat dat betreft stripgoeroe Scott McCloud tegen. Die beweert in Understanding comics dat een meer abstractere tekenstijl identificatie bevordert. De cartoonstijl heeft volgens McCloud twee interessante effecten. Ten eerste wordt een gezicht naarmate deze abstracter wordt uitgebeeld universeler. De realistische weergave kan maar een specifiek individu zijn terwijl de meer abstractere weergave lijkt op veel meer verschillende mensen. Ten tweede bevordert een gesimplificeerde weergave, waarbij vele kleine details niet getoond worden, de identificatie tussen de lezer en het getekende gezicht. Dit komt omdat we in ons hoofd van het eigen gezicht ook maar een schetsmatige weergave hebben. Ik ben het in dat geval dus niet met McCLoud eens. Identificatie gaat veel verder dan de vorm van een personage en in dit specifieke geval moet het personage juist zoveel mogelijk lijken op de acteur die al jaren Rupert Giles gestalte geeft.

De dood van Giles is door de geestelijk vader van het Buffy universum goedgepraat. Joss Whedon legde zijn daad aan Entertainment Weekly als volgt uit:

I have several reasons for that, some of which I can’t reveal because ripples from that event are going to be a part of both [the Buffy “Season 9” comic and the new Angel comic]. Part of it was really just feeling that Giles’ place in the comic book did not sit the way it did in the show. To have this paternal, expositional guy there — it wasn’t really something that played in the comics the way it did when Tony Head [i.e. actor Anthony Stewart Head] does it. I wanted to make all this matter and have something that would send emotional ripples through all the characters. Also, I’m a prick. But I did tell Tony it was going to happen before it did. At first he said, “Oooh,” a little worried. Then I said, “Angel’s gonna kill you.” He said, all excited, “Oooh! That’s great!” [Laughs]

Vanuit het perspectief van de schrijver komt Whedon met allemaal legitieme redenen voor zijn beslissing, daar niet van, maar hoe je het ook wendt of keert: Rupert Giles is dood. En dat vind ik zeer spijtig. Ik ga de beste man, zijn zangpartijen, gestotter en wijsheid missen, zo veel is zeker. Moge hij in vrede rusten en niet terugkomen als vampier of zombie.

Daarom Minneboo leest:
Maandelijks krijg ik van veel uitgeverijen stapels strips toegestuurd. Daar zit veel moois tussen, maar niet alles is geschikt voor de bladen en opdrachtgevers waar ik voor schrijf. Toch wil ik deze uitgaven onder de aandacht brengen. Daarom heb ik de rubriek Minneboo leest in het leven geroepen, om te laten zien hoe rijk en divers het medium strip kan zijn. De artikelen in deze rubriek zijn geen recensies (die teksten staan gepubliceerd in de bijhorende rubriek), maar kunnen thematisch zijn, een tekenstijl belichten of simpelweg een nieuwe uitgave kort aanstippen. Verwacht vooral veel recent verschenen strips, met zo nu en dan een album dat ik op dit moment lees en waar ik iets over kwijt wil.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Kim ,

    Ah, een Buffy-fan, leuk dat je hierover blogt! Met het einde van de televisieserie kwam voor mij het einde aan een tijdperk… Buffy was de eerste serie die ik echt van begin tot eind heb gevolgd en ieder seizoen wist Whedon weer een konijn uit de hoge hoed te toveren en een nieuwe verhaaldimensie aan te boren. Dit in tegenstelling tot andere kwaliteitsseries die na 2, 3 seizoenen soms een beetje lijken ‘leeg te lopen’ (Prison Break, Lost, Dexter, al maakt de laatste met seizoen 6 een glorieuze comeback!).

    Met het eind van seizoen 7 was ik best tevreden en ik heb dan ook nooit behoefte gehad Buffy’s tweede leven in strip te volgen (al kan ik me voorstellen dat Angel liefhebbers de ‘zachte landing’ na het abrupte einde van seizoen 5 wel konden waarderen). Het medium van de serie blijkt voor mij in ieder geval best belangrijk te zijn… Bij Giles zíe ik gewoon weer Anthony Stewart Head met grote treurige ogen zijn midlife crisis pogen te overwinnen met een grote Mexicaanse hoed tijdens Halloween… Dat valt toch niet te abstraheren in een strip 🙂

    • Michael Minneboo ,

      @Kim: Ik ben een tevreden lezer wat Buffy in stripvorm betreft. Het hangt een beetje af van wie de tekeningen maakt, maar over het algemeen vind ik de vertaling naar strip geslaagd en een pleister op de wonde die het einde van de tv-serie veroorzaakte. De personages lijken vaak goed op de acteurs en de dialogen zijn spot on. Ik kan je de serie wel aanraden wat dat betreft. De Angel-strips moet ik maar eens oppakken: ik vond het einde van de tv-serie ook erg naar. De kwaliteit van Angel was sowieso erg wisselvallig vond ik. Soms boeiende verhaallijnen en personages, maar vaak ook te flauwe wendingen.

      Ik ben trouwens ook erg benieuwd naar het nieuwe seizoen van Dexter, een van de weinige series die de moeite van het kijken waard is op dit moment.

      • Kim ,

        Voor wat betreft Angel ben ik het zeker met je eens, dat was inderdaad een vrij eigenaardige spinoff… Nadat de serie was gestopt zag ik een interview met Joss Whedon waarin hij zei dat ze in het laatste seizoen juist hun ‘vorm’ een beetje begonnen te vinden (jeetje, en dat je dan nog 5 seizoenen mag maken, denk ik dan…). Wellicht dat de strip dus juist boven de serie uit weet te stijgen? Mocht je je eraan wagen, dan hoop ik dat je er nog eens een vervolgblogje aan wijdt 🙂

        Dexter 6 is in ieder geval een tip, met ook nog een keiharde cliffhanger aan het eind van het seizoen, dus voorlopig zitten we nog wel even goed! En, in het kader van je laatste opmerking, kan ik je ook zeker de Scandinavische hoogstandjes Borgen en The Killing aanraden.

        🙂 Kim

        • Michael Minneboo ,

          Dexter 6 heb ik achter de kiezen, ik hoop vanavond aan seizoen 7 te beginnen. Ik heb goede dingen over The Killing gehoord. Mijn vriendin Linda was er erg enthousiast over. Zelf laatst de eerste aflevering van Young Morse gekeken. Ook niet slecht.

          Wat een grappige opmerking trouwens van Whedon. Zelf vond ik seizoen 2 wel goed, totdat Darla zwanger begon te raken van dat vervelende joch. Angel was altijd wisselend van kwaliteit naar mijn mening. Uiteindelijk ben ik toch meer een Buffy-fan denk ik.

          Oh, ik zal zeker nog wel eens schrijven over mijn favoriete vampierendodende chick. Don’t worry 🙂

    • Filmrecensie Avengers: Age of Ultron - Michael Minneboo ,

      […] sneller kloppen als ik terugdenk aan de eerste Avengers-film (2012): schrijver en regisseur Joss (Buffy the Vampire Slayer) Whedon was er voor het eerst in geslaagd om dit beroemde superheldenteam uit de comics van Marvel […]