Vakantieconclusies

De eerste week van mijn zomervakantie ben ik er samen met Linda tussenuit geweest. Een roadtrip door de lage landen die tot enkele nieuwe inzichten heeft geleid.

Oorspronkelijk zouden we een week naar Engeland gaan, maar gezien de rellen daar ben ik blij dat we de vakantie binnen de landsgrenzen hebben gevierd. We verbleven een paar dagen in Groningen en daarna een paar dagen in een hotel dat slechts diende als uitvalsbasis om omringende plaatsen te bezoeken. Het was een Van der Valk-hotel omringd door de A12. Precies, zo’n hotel dat doorgaans fungeert als decor voor zakendeals en buitenechtelijke relaties. Niet echt mijn plek, al hadden we ruime kamers en een bubbelbad tot onze beschikking.

Eerder schreef ik al eens over hoe je perspectief op je dagelijks leven verandert als je er een tijdje tussenuit gaat. Zoals we allemaal weten is het verdomd moeilijk om dat idee van ‘dingen moeten anders’ vast te houden op het moment dat je weer in de dagelijkse sleur terechtkomt. Daarom heb ik voor mezelf en voor de geïnteresseerde lezer een paar conclusies die ik tijdens de reis heb getrokken op een rijtje gezet. Een blog functioneert immers prima als een geheugensteuntje voor de blogger zelf.

  • De meest voor de hand liggende conclusie is natuurlijk dat ik het nieuws helemaal niet gemist heb. Afgezien van een verdwaalde Volkskrant die ik las, heb ik niet veel meegekregen van het nieuws. Over de rellen in Groot-Brittannië hoorden we pas weer toen we thuiskwamen. En hoe erg ik het ook vind dat dit soort dingen plaatsvinden in de wereld: het valt duidelijk buiten mijn cirkel van invloed, dus wat kun je met dit soort gebeurtenissen? Maar wat ik vooral niet heb gemist is nieuws over Wilders. Een Wilders-vrije week: het kan in Nederland als je geen actualiteiten volgt.
  • Natuurlijk wil ik daar niet mee zeggen dat je je rug naar de maatschappij moet toekeren en helemaal niet meer moet vernemen wat er in Nederland en omstreken gebeurt. Toch ontbijt ik tegenwoordig niet meer met het nieuws, maar kies ik een cd’tje uit om deze met aandacht te beluisteren terwijl ik de broodnodige voedingsstoffen tot me neem.
  • Een andere belangrijke conclusie: veel steden in Nederland lijken bedroevend veel op elkaar. We liepen door Duiven en Zevenaar, maar het had net zo goed Heerhugowaard kunnen zijn. De uitstraling van dat soort nieuwbouwwijken zijn vast heel goed voor de verkoop van prozac want ik word er in ieder geval behoorlijk bedroefd van. Aangezien we stiekem een beetje aan het kijken zijn waar we ons in de toekomst zouden willen vestigen, vallen er na deze reis dus een paar steden af als potentiële kandidaat.
  • Ik hou van bos! Nu wist ik dat al, maar nu ik weer eens door de bossen en over de heide heb gelopen, besef ik dat ik daar meer wil rondlopen in de toekomst.
  • Tijdens ons bezoek aan het Kröller-Müller Museum besloot ik om eens niet langs alle schilderijen te zappen. Meestal loop je de zalen door en pak je van alles wat mee. (Als je tenminste iets kunt zien: sommige exposities zijn zo druk dat je alleen maar de medebezoekers kunt aanschouwen.) Nu besloot ik een paar schilderijen die mijn aandacht trokken eens nauwkeurig te bestuderen waardoor ik veel meer oog had voor de details. Ook ervoer ik veel meer rust en had ik na het bezoek niet het gevoel een overdosis beelden in mijn hoofd gepropt te hebben.

Van het visuele verslag van de reis heb ik vandaag het eerste deel gepubliceerd op mijn fotoblog Daily Webhead.

Blogvriend Peter de Kock schreef recent over zijn motorvakantie en wat die reis hem voor inzichten heeft gebracht.

Share

Michael Minneboo

Michael Minneboo is een freelance journalist gespecialiseerd in popcultuur, fancultuur, strips, film, online media en beeldcultuur. Hij schrijft over onder andere comics, Nederlandse strips & animatie en interviewt makers uit binnen- en buitenland. Daarnaast geeft hij lezingen en adviseert hij particulieren en bedrijven over bloggen.

  • Peter de Kock ,

    Het nieuws niet missen, dat viel mij ook op Michael tijdens mijn vakantie. Sterker nog: het beviel me zo goed om eens een tijdje helemaal geen nieuws te horen/zien, dat ik het nog steeds niet volg en het bevalt me meer dan goed. Het idee dat je tenminste moet weten wat er in ‘de wereld’ gebeurt is een slimme marketingtruc om ons aan het nieuwsinfuus te krijgen. En dat nieuws is weer belangrijk om ons aan een ander infuus te krijgen: dat van de reclame.

    • Michael Minneboo ,

      Het is inderdaad een gek idee dat we constant op de hoogte moeten blijven van nieuwsfeiten die allemaal bij elkaar de soap van de wereld vormen. Vaak maken we ons druk over de meest recente ramp die daarna weer gevolgd wordt door een nieuwe, urgentere ramp. Heb jij bijvoorbeeld nog niets gehoord van die grote olievlek die de kust van Mexico en Amerika bedreigt? Dat nieuws is vervangen door de kernramp in Japan. En hoe staat het daar eigenlijk mee? Geen idee, want er is inmiddels wel weer wat anders om ons bezig te houden. Vaak zijn het gebeurtenissen waar jij en ik helemaal niets aan kunnen doen, alleen maar het gegeven tot ons nemen en ons er druk over maken. Verloren energie.

    • Jeroen Mirck ,

      Zevenaar is geen mooie stad, maar mijn moeder woont er en ik woonde er zelf een paar jaar, dus dan heb je er toch een band mee. heb je geluncht in Revolution? Een verrassend leuke tent voor zo’n provinciestadje. Verder blijf ik bij die blogpost die ik ooit over Zevenaar schreef:
      http://www.jeroenmirck.nl/2010/03/even-naar-zevenaar/

      Zelf was ik een midweek in Zeeland en heb ik het nieuws ook grotendeels geskipt. Inderdaad, je mist weinig. We maken ons wijs dat we alles moeten volgen, maar waarom eigenlijk. Ik ben sowieso al een tijdje geleden gestopt met nieuwsfeiten retweeten op Twitter. Sommige mensen maken daar bijkans een dagtaak van, terwijl ik ook zonder hen heus wel wist dat Wilders boos is, Rutte op vakantie, Noorwegen in shock en Engeland in puin.

      Ik ben trouwens benieuwd waar je je in de toekomst gaat vestigen. Ook ik pin mezelf niet per definitie vast aan Amsterdam, al ben ik er in de afgelopen tien jaar erg aan gehecht geraakt. Maar er zijn nog zoveel andere mooie plekken. Tip, in combinatie met die andere zelfobservatie: ga in het bos wonen! 🙂

      • Michael Minneboo ,

        We hebben wel in Zutphen in een restaurant gegeten dat Revolution heet. Was lekker eten overigens. In Zevenaar hebben we in het centrum gegeten in een pub-achtige constructie. Prima bediening, maar buiten uit het raam had je toch niet het gevoel je ook maar ergens in Engeland te wanen. Voor de rest was het centrum voor heel nieuwbouw/treurbouw. Kan me dan ook prima vinden je blogpost die je over dit plaatsje schreef.

        Wonen in het bos: lijkt me heerlijk, maar vooralsnog onbetaalbaar. En ik moet vanwege mijn werk – vooralsnog- in de randstad wonen en vlak bij openbaar vervoer. Dat beperkt de keuze enigszins.

        • Jeroen Mirck ,

          Over die treurbouw heb je helemaal gelijk: de afgelopen jaren is het stadshart van Zevenaar helemaal volgebouwd door projectontwikkelaars die elke spat spontaniteit er blijkbaar uit wilden hakken. Revolution valt op omdat het pal naast de kerk is neergeplempt, op een plek die eerst gewoon leeg was. Dat dat zomaar kon…

      • Eigen macht weggeven kun je leren : Zwerven door het alledaagse ,

        […] Doe dus vooral niet wat Michael Minneboo tijdens zijn zomervakantie heeft gedaan en wat hij als eerste conclusie noemt in zijn blogpost ‘Vakantieconclusies‘. […]

        • karin r. ,

          ja, ik had een soortgelijke vakantie: http://bit.ly/orkTnu horloge weg, kranten niet gezien en weinig i-net en al helemaal geen online nieuws. vandaar dat ik ook veel later pas las en zag over pukkelpop.

          het is goed wat anders te doen of te zien dan wat je steeds najaagt. ik ben een stadsmens, in hart en nieren, en een weekje totale stilte en andere omgeving is goed geweest. ‘t prikkelt de geest.

          • Michael Minneboo ,

            Zeker, even weg van het bureau en de monitor biedt je een nieuw perspectief.

            Ik vind trouwens je foto-diaserie van de vakantie erg leuk en een stuk efficienter dan mijn fotoblog. Ik denk dat aanstaande maandag daar de laatste aflevering van de vakantie verschijnt en dat terwijl die al weer een tijdje over is 🙂 Nou ja, het is ook wel weer een vorm van nagenieten.