Posts Tagged ‘Train’

Cartoon jeep

Monday, January 24th, 2011

Train station Hilversum Noord, 4:20 pm
While I was waiting for my train back to Amsterdam, a freight train with some twenty jeeps passed by. Because they moved too fast for my little camera, they kind of look like cartoon jeeps in motion.

Minneboo-Media jaaroverzicht 2010

Tuesday, December 28th, 2010

Voor mij was 2010 voor mij als freelancer een goed jaar. Ik heb flink wat artikelen mogen schrijven over strips en beeldcultuur en heb onderwerpen behandeld waar ik graag iets mee wilde doen. Nieuwe stripalbums, achtergrondartikelen over stripgenres en lekker veel interviews voor de VPRO Gids, Het Parool, maar ook in de Eppo, Stripgids, ArtEZ Fact en natuurlijk de Zone 5300.

Interviews
Het interview vind ik een van de fijnste journalistieke vormen die er zijn. Een-op-een gesprekken met mensen die iets interessants te vertellen hebben over hun kunst – daar krijg ik nooit genoeg van. Hoewel ik goede herinneringen heb aan alle gesprekken die ik dit jaar voerde, waren er een paar interviews die er voor mij extra uitsprongen.

Zoals mijn gesprek met Mike Mignola. Ik sprak de geestelijk vader van Hellboy op een vroege zaterdagochtend in het racketcenter in Breda waar een stripbeurs plaatsvond. In de geur van kroketten en friet spraken we over het ontstaan van Hellboy, Mignola’s liefde voor folklore en de bescheidenheid van de stripmaker.

Een ander gesprek waar ik erg naar uit keek was het interview met schrijver en dichter Nico Dijkshoorn. We spraken elkaar in een drie uur durende sessie in zijn stamkroeg in Leiden. Aan het einde van het gesprek kwam zijn stripliefde ter sprake. Dijkshoorn vertelde dat hij vroeger als kind met zijn jas om zijn nek Batman speelde. Ook bleek hij jarenlang comics verzameld te hebben. Dijkshoorn is een aardige en toch wat bescheiden vent.

Het derde gesprek dat ik graag wil noemen, was het interview met Matthijs van Nieuwkerk dat begin december plaatsvond in de studio van DWDD. Ik sprak hem voor een video voor mijnVARA.nl, de site waar ik parttime voor werk. We spraken vooral over het vakmanschap van de presentator, zijn rol bij DWDD en zijn toekomstplannen voor als hij stopt met deze talkshow. In januari ga ik de video monteren.

(Mocht je willen weten wat ik dit jaar nog meer heb geschreven, hier vind je een uitgebreid overzicht.)

Andere bijzondere momenten in het afgelopen jaar waar ik graag aan terugdenk: een zeer leerzame rondleiding bij de NOS en een concert van TRAIN dat me erg goed deed.

In februari bezocht ik de opleiding Comic Design op ArtEZ voor een reportage in de VPRO Gids. In december keerde ik terug naar Zwolle om een lezing te geven over Spiderman, een van mijn favoriete stripfiguren.

In Pulpman #8 staat een strip getekend door niemand minder dan Fred de Heij naar een scenario dat ik schreef. We hebben plannen om volgend jaar meer samen te werken.

Ook was ik maar liefst drie keer jurylid. Voor de VPRO Debuutprijs, de Stripschapsprijzen en het KLIK Amsterdam Animatie Filmfestival. Allemaal prijzen waar ik in principe achter kan staan en die het medium waar ze voor staan onder de aandacht brengen. Vooral die laatste ervaring was een feest daar de jury en de speciale gasten in de watten werden gelegd door het festival.

Verder begon ik halverwege het jaar te werken als online redacteur bij de VARA. In deze parttime functie kan ik mijn passie voor videoreportages aardig botvieren. Ook begon ik met een nieuwe reeks webvideo’s onder de naam Daily Webhead waarin ik korte scènes en sfeerbeelden afwissel met reportages. Iets waar ik het volgende jaar zeker mee verder ga. Net als het gelijknamige fotoblog.

2011
Rest mij niets anders meer dan de bezoekers van mijn blog hartelijk te bedanken voor het lezen van mijn stukken en het reageren op de site. En iedereen een inspirerend en heldhaftig 2011 toe te wensen.

Cold early morning sunrise

Friday, December 17th, 2010

Somewhere between Hilversum and Amersfoort, 8:00 am
Last Friday I woke up early to get the train to Zwolle to give a lecture on Spiderman at an art school. When I stepped into the train, another famous passenger stepped in as well: it was Wubbo Ockels, the Dutch Astronaut that went to space in 1985. He was wearing a great black Trilby hat.

By the way, it was great to talk to art students about Spiderman. Hope to do one of these lectures soon.

Xmas balls

Monday, December 6th, 2010

Amsterdam Central Station, 9:00 am

Change over

Thursday, September 2nd, 2010

Trainstation Weesp, 5:50 pm
After a hard but interesting day at work I await my change over train to Amsterdam. In the evening I will be interviewing artist Han Hoogerbrugge for the news paper. Looking forward to our conversation.

Going up, going down

Wednesday, August 11th, 2010

Amsterdam central station, 8:50 am
My fellow travellers going to or from their trains. One guy is hugging his bike 🙂

Travelling with The Beatles

Thursday, July 22nd, 2010

Between Hilversum and Amsterdam, 4:35 pm
During train rides between home and work, I never listen to music on an iPod. Usually I read a comic book I have to review or a book. The Act You’ve Known For All These Years, written by Clinton Heylin, is my current read. Heylin reconstructs the life and times of Sgt. Pepper, the cultural back-story of the band, and Rock’s turbulent early adulthood. He weaves the history of this classic album with the Beatles’ contemporaries and rivals – Bob Dylan, the Beach Boys, Cream and (The) Pink Floyd – and reveals and explores the myths behind the album and the summer of love. I enjoy the book quite a lot even though Heylin appears not to be a Beatles-fan at all, nor particularly likes Pepper. I was surprised to learn about a band I’ve never heard before, The Move from England, who apparently has been lost in time

Waiting for departure

Tuesday, July 20th, 2010

Amsterdam Central station, 9:01 am
Sitting in the train heading for work, looking out the window.

Going solo

Tuesday, July 13th, 2010

Between Amsterdam and Hilversum, 9:10 am
Sometimes I think that it would be great if you can be the only one in a train compartment. No talking or phoning people. No iPods with bad gangsta rappers spoiling the silence. Just me reading a comic or book. Of course that’s just a fantasy. Although in this photo it seems as if the compartment is empty, there are other travellers with me, they are just out of frame. It was still a pleasant trip to work, though.

Going home

Thursday, July 1st, 2010

Trainstation Hilversum Noord, 4:20 pm.
Waiting for the train after a nice day at work. The future holds a smooth trip ending with a nice cup of coffee.

Very enterTRAINing

Wednesday, May 12th, 2010

Het concert van Train in de Melkweg was een positieve ervaring.

Pat crowdsurft, foto door L'auren. Zie: http://twitpic.com/photos/lpassby

De laatste anderhalf jaar was ik vaak te vinden in concertzalen. Live bandjes luisteren. Vaak begint het leuk, maar verzakt halverwege de show mijn aandacht. Dan heb ik het wel weer gehad. Niet omdat de bandjes slecht zijn, allerminst, maar meestal duren concerten naar mijn smaak te lang. Dan wil ik weer iets anders.

Bovendien stoor ik mij aan het feit dat het Nederlandse publiek zo veel door de optredens heen praat. De muziekliefhebber zou er spontaan van naar Japan verhuizen waar iedereen respectvol op een stoeltje zit te luisteren.

Maandagavond speelde Train in de grote zaal van de Melkweg te Amsterdam. De sympathieke formatie uit San Francisco scoorde in 2001 een hit met het nummer ‘Drops of Jupiter.’ Van het recente album Save me, San Francisco doet ‘Hey, Souls Sister‘ het goed. Wellicht valt Train onder de categorie meisjesband, oftewel, pop bedoeld voor meisjes en (huis)vrouwen. Maar dat maakt mij niets uit: het album uit 2001 draai ik nog altijd met plezier en ook For Me, It’s You bevat een paar fijne tracks.

In de Melkweg stond ik achteraan in de zaal en bracht ik het merendeel van de show op de trap door. Dat krijg je als iedereen tegenwoordig twee meter is. Dan moet je het hogerop zoeken om nog iets van de band te kunnen zien. De vierde en de vijfde treden gaven een prima uitzicht op de zaal en de mannen van Train. Weet je dat ook weer.

Ik heb me geen minuut verveeld daar op de trap.

Zanger Pat Monahan toonde zich een rasartiest maandagavond. Met zichtbaar plezier zong hij het repertoire van Train, nodigde hij meisjes uit om mee te zingen op het podium en zelfs een paar om knus met hem te schuifelen. Ach, als dan toch de eerste rijen voor het podium vol staan met jonge strakke meiden, waarom niet?

Twitter
Ook toonde Pat, zo mag ik hem noemen, zich zeer media minded. Een paar keer nam hij een fotocamera uit het publiek aan om een foto van zichzelf te maken en tijdens het nummer ‘If it’s love’ nam hij een twitpic van het publiek om die vervolgens te twitteren.
Niet veel later crowdsurfte hij over datzelfde publiek.

Mooiste moment van de avond was voor mij dat Pat het eerste stuk van ‘When I look to the sky’ zonder versterking zong. Voor het eerst was het zo goed als stil in de zaal die avond. Prachtig hoe ver een mooie heldere stem kan reiken. Luister maar:

Wat Pat sympathiek maakt als performer is zijn interactie met het publiek. Ook komt hij bescheiden over. Hij bedankte de fans geregeld voor hun komst en vond het zichtbaar fijn om op te treden. Geen spoortje arrogantie te bekennen. Dat heb ik de laatste jaren wel anders gezien op het podium.

Ingestudeerd
De show zat gelikt in elkaar en het leek een heel spontaan optreden. Leek, want al die spontaniteit was maar schijn. Wie even na het concert googelt, komt veel youtube video’s tegen waarin je Pat ziet crowdsurfen en ook het onversterkte stukje zang is een vast onderdeel in de show. Vind ik dat erg? Nee, het toont alleen maar wat een goede performer Pat is, want alles wat hij deed gisteravond leek spontaan en oprecht te zijn. Daarbij komt nog dat zijn positieve uitstraling op mij een aanstekelijke uitwerking heeft.